Για άλλη μια φορά έρχεται στην επιφάνεια μια κάλπικη και αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση γύρω από την Προσχολική Αγωγή, με αφορμή τη ρύθμιση του υπουργείου Παιδείας που ανοίγει το δρόμο για καθιέρωση δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στα νηπιαγωγεία.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 33 του νομοσχεδίου για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (που περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις) ορίζει ότι η φοίτηση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική για τα παιδιά από 5 έως 6 ετών, το νηπιαγωγείο είναι διετές, περιλαμβάνοντας και τα προνήπια (4 έως 5 ετών) και στους δήμους που ο διευθυντής Εκπαίδευσης δίνει τη συγκατάθεσή του, γίνεται υποχρεωτική και η φοίτηση των προνηπίων.

Η ρύθμιση αυτή προκάλεσε την αντίδραση της ΚΕΔΕ, που από κοινού με την ΠΟΕ - ΟΤΑ και τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βρεφονηπιαγωγών (ΠΑΣΥΒΝ) προχώρησαν σε κινητοποιήσεις, με αίτημα να αποσυρθεί από το νομοσχέδιο, θεωρώντας ότι θα συρρικνωθούν οι παιδικοί σταθμοί αν τα προνήπια περάσουν εξολοκλήρου στα σημερινά νηπιαγωγεία.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Παιδείας απάντησε στην ΚΕΔΕ με στατιστικά στοιχεία των γεννήσεων σε σύγκριση με τις θέσεις που διατίθενται στους παιδικούς σταθμούς, λέγοντας ότι περίπου 188.500 παιδιά 1-4 ετών μένουν εκτός παιδικών σταθμών, οπότε δεν τίθεται θέμα συρρίκνωσής τους. Υπενθύμισε δηλαδή στους δήμους ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν μια μεγάλη «δεξαμενή» για να αντλήσουν πελατεία, μιας και η φοίτηση στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς γίνεται με τροφεία (ή με voucher), ενώ σημαντικό μερίδιο διεκδικούν και οι ιδιώτες.

***

Η κυβέρνηση και το υπουργείο, πέρα από τη συγκεκριμένη εξαγγελία, δεν ανακοίνωσαν κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης τόσο των νηπιαγωγείων, για να ανταπεξέλθουν με επάρκεια στο νέο τους ρόλο, όσο και των δημοτικών παιδικών σταθμών. Αντίθετα, ετοιμάζονται να φέρουν «α λα καρτ» την επέκταση της υποχρεωτικότητας, χωρίς να εξασφαλίζουν τους απαραίτητους όρους.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι η υλοποίηση της εξαγγελίας, ενώ εμφανίζεται πως καλύπτει κάποιες ανάγκες, δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις, αφού: Δεν θα συνοδεύεται από αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, από τη διεύρυνση των δομών, από δημόσιες επενδύσεις για σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις, από τη διευρυμένη λειτουργία των δομών που θα στηρίζει, κατά προτεραιότητα με υποστηρικτικές δομές σίτισης και ξεκούρασης, τις ανάγκες του παιδιού, των εργαζόμενων γονέων. Και βέβαια δεν θα γίνουν μαζικές προσλήψεις παιδαγωγών και του αναγκαίου βοηθητικού προσωπικού.

Και επειδή ήδη κυβερνητικά στελέχη κάνουν λόγο για «ανακούφιση» των εργαζόμενων γονιών από την υλοποίηση αυτού του μέτρου, οι γονείς θα πρέπει να απαντήσουν ότι η φοίτηση των παιδιών τους σε δομές Προσχολικής Αγωγής δεν είναι απλά μια «διευκόλυνση» στους ίδιους για να βρουν εργασία ή να συνεχίσουν αυτήν που μπορεί να έχουν. Είναι βασική ανάγκη και δικαίωμα του παιδιού, προκειμένου να κοινωνικοποιηθεί, να αναπτυχθεί ολόπλευρα. Ως τέτοιο δικαίωμα και ανάγκη χρειάζεται να προσφέρεται, με ευθύνη αποκλειστικά του κράτους, σε σύγχρονες και ασφαλείς δομές, με ολοκληρωμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα και για όλα τα παιδιά.

***

Ολα αυτά τα ουσιαστικά ζητήματα παρακάμπτονται από την ΚΕΔΕ και τους άλλους φορείς, οι οποίοι με συντεχνιακές λογικές καταφέρονται κατά της υποχρεωτικότητας, για να μη χάσουν οι δήμοι πελατεία. Ευθύνη γι' αυτό έχουν και οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα σωματεία των εργαζομένων, που «πατούν» πάνω στην ανασφάλεια και στην αγωνία για το αν θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά (στην πλειοψηφία τους είναι συμβασιούχοι, με ανανεούμενες συμβάσεις) και εξάπτουν το συντεχνιασμό, βάζοντας απέναντι και μεγάλη μερίδα των γονέων, που ούτως ή άλλως πληρώνουν πανάκριβα την Προσχολική Αγωγή των παιδιών τους.

Η λογική που προβάλλουν, να μπορεί ο γονιός να επιλέγει τη δομή που θέλει για τα παιδιά του, «κλείνει το μάτι» στις ιδιωτικές δομές αλλά και στις ιδιωτικοποιημένες δομές των δήμων και δεν εξασφαλίζει το δικαίωμα των παιδιών στη δωρεάν Προσχολική Αγωγή.

Εκεί οδηγεί και το αντιδραστικό αίτημα της ΚΕΔΕ να περάσουν ακόμα και τα νηπιαγωγεία στους δήμους, σμπαραλιάζοντας έτσι το ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα που πρέπει να έχει η Προσχολική Αγωγή και αφήνοντάς το στις δυνατότητες που έχει ο κάθε δήμος, πριονίζοντας τον δωρεάν χαρακτήρα της Προσχολικής Αγωγής, ανοίγοντας το δρόμο της ανταποδοτικότητας. Υπάρχει εξάλλου ανάγλυφη η εμπειρία από το πέρασμα παλιότερα του δικτύου των κρατικών παιδικών σταθμών στους δήμους, που ακολούθησαν ακριβώς αυτήν την πορεία.

***

Απ' αυτήν τη σκοπιά, αποκτά ξεχωριστή σημασία η παρέμβαση των πέντε κομμουνιστών δημάρχων, που με κοινή τους δήλωση ανέδειξαν τις ουσιαστικές ανάγκες που υπάρχουν στις δομές των δήμων, την ανάγκη μονιμοποίησης των εκατοντάδων συμβασιούχων παιδαγωγών και άλλων εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς, που η παρουσία τους είναι κάθε χρόνο «στον αέρα» και η λειτουργία των παιδικών σταθμών σε μόνιμη αμφισβήτηση.

Κατέδειξαν επίσης ότι δεν μπορεί η χρηματοδότηση των παιδικών σταθμών να συναρτάται από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, που ουσιαστικά αγκαλιάζει τους επιχειρηματίες στο χώρο της φροντίδας του παιδιού, που δεν εξασφαλίζει ούτε τα δικαιώματα των εργαζομένων ούτε των γονιών και των παιδιών τους, αφού με το ΕΣΠΑ κάθε χρόνο το παιδί ψάχνει τη θέση του στους σταθμούς και ο παιδαγωγός ψάχνει τη δουλειά του. Και μπορεί να φαίνεται ότι τα voucher του προγράμματος ανακουφίζουν τις λαϊκές οικογένειες, όμως τα τροφεία καλά κρατούν και η θέση του κάθε παιδιού στην Προσχολική Αγωγή παίζεται κάθε χρόνο στη ρουλέτα...

Οι θέσεις αυτές των πέντε κομμουνιστών δημάρχων, η επί της ουσίας στήριξη στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή δουλειά και των εργαζόμενων γονέων για δωρεάν Προσχολική Αγωγή και φροντίδα, δίνουν το στίγμα της διεκδίκησης που πρέπει να έρθει στο προσκήνιο, με μέτωπο τόσο στην πολιτική της κυβέρνησης όσο και στον αποπροσανατολισμό που επιχειρούν η ΚΕΔΕ και η συνδικαλιστική πλειοψηφία των εργαζομένων στους δήμους.

 

Γ. Σ.

                                                                                     Αναδημοσίευση ( rizospastis 22-2-2018)

                  Για το «ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων» και την κυβερνητική προπαγάνδα.

   Την προηγούμενη βδομάδα δόθηκε στη δημοσιότητα εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών, η οποία προωθεί την «άρση αναστολής της μισθολογικής εξέλιξης της παρ. 2 του άρθρου 26 του ν. 4354/2015». Πρόκειται για το ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων (ΜΚ), που αφορούν τη μισθολογική αποτίμηση των χρόνων υπηρεσίας κάθε δημοσίου υπαλλήλου. Είναι το αντίστοιχο των «τριετιών» για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

   Ενα μισθολογικό κλιμάκιο ισοδυναμεί περίπου με 22 - 25 ευρώ καθαρά κάθε μήνα, ποσό το οποίο ενσωματώνεται στο βασικό μισθό. Στους εργαζόμενους της κατηγορίας Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ) και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) χορηγείται ένα ΜΚ κάθε 3 χρόνια, ενώ στους υπαλλήλους των κατηγοριών Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) και Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) χορηγείται ένα ΜΚ κάθε 2 χρόνια.

   Η κυβέρνηση έσπευσε να στήσει ολόκληρο επικοινωνιακό παιχνίδι γύρω από αυτήν την εξέλιξη, κάνοντας λόγο για «αποκατάσταση των αδικιών του παρελθόντος», «υλοποίηση των δεσμεύσεών της απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους» και άλλα τέτοια. Παράλληλα, μερίδες τόσο του φιλοκυβερνητικού όσο και του αντικυβερνητικού

αστικού Τύπου, η κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους, μιλούσαν για «αυξήσεις μισθών σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους».

                                 Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική.

Οι επιπτώσεις της κρίσης στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

   Τα ΜΚ των δημοσίων υπαλλήλων πάγωσαν στις 1/7/2011, με το νόμο 4024/2011 (Μητσοτάκη), ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με το νόμο 4354/2015, διατήρησε αυτό το απαράδεκτο καθεστώς και για τη διετία 2016 - 2017, παρακρατώντας αυθαίρετα ένα μέρος από το μισθό των δημοσίων υπαλλήλων (περίπου 300 ευρώ το χρόνο).

Οι δημόσιοι υπάλληλοι από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης έχουν χάσει περίπου 6 μισθούς:

Δύο μισθούς από την περικοπή 13ου και 14ου μισθού, 1 μισθό από το πάγωμα της μισθολογικής ωρίμανσης από 1/7/2011, 1 μισθό από την περικοπή όλων των επιδομάτων (πλην οικογενειακού, θέσης και ειδικών συνθηκών), πάνω από 1 μισθό από τη μείωση του αφορολόγητου και 1 μισθό από τα νέα χαράτσια (1% υπέρ ΤΠΔΥ, 2% υπέρ Ταμείου Αλληλεγγύης, 1% έκτακτη εισφορά για όσους έχουν εισόδημα έως 20.000 ευρώ ή 2% για πάνω από 20.000 ευρώ). Ολα αυτά μάλιστα χωρίς να υπολογιστούν η αύξηση του ΦΠΑ, ο ΕΝΦΙΑ, συνολικά η φοροληστεία, η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης.

                           Τι πραγματικά συμβαίνει με το ξεπάγωμα τωνμισθολογικών κλιμακίων.

   Καταρχάς, η κυβέρνηση δεν κάνει καμία χάρη σε κανέναν δημόσιο υπάλληλο. Απλά εφαρμόζει έναν δικό της ψηφισμένο νόμο, αφού το ξεπάγωμα των ΜΚ απορρέει από τις ίδιες τις διατάξεις του άρθρου 26 του μισθολογίου -

φτωχολογίου για το Δημόσιο (ν. 4354/2015), όπου ρητά ορίζεται στις 31/12/2017 η τελευταία μέρα αναστολής της μισθολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων.

Με τις διατάξεις του ίδιου άρθρου ξεκαθαρίζεται επίσης ότι δεν προσμετράται ο εργασιακός χρόνος της διετίας 2016 - 2017 στη μισθολογική ωρίμανση. Αυτό το χρονικό διάστημα (όπως και το προηγούμενο από 1/7/2011, οπότε και πάγωσαν τα ΜΚ) πάει χαμένο για τους δημοσίους υπαλλήλους. Ετσι, με το ξεπάγωμα από 1/1/2018 κάθε υπάλληλος ουσιαστικά ξαναρχίζει από το μηδέν. Του αναγνωρίζεται μόνο ο όποιος πλεονάζων χρόνος προέκυπτε από την κατάταξή του σε κλιμάκιο από τις 31/12/2015, μέρα εφαρμογής του μισθολογίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (ν. 4354/2015).

   Αν, για παράδειγμα, στις 31/12/2015 ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ είχε καταταγεί στο ΜΚ 4 και «περίσσευαν» 3 μήνες (πλεονάζων χρόνος), αυτό σημαίνει ότι θα συμπληρώσει την απαιτούμενη τριετία και θα πάρει το επόμενο ΜΚ (5) την 1/10/2020. Σίγουρα δεν θα το πάρει την 1/1/2018, όπως αφήνεται να εννοηθεί...

Η αλήθεια είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων δεν θα δει καμία αύξηση στους μισθούς από 1/1/2018, ενώ αρκετοί έχουν ήδη υποστεί και μειώσεις.

Μόνο δύο μικρές κατηγορίες υπαλλήλων θα δουν μια ορισμένη αύξηση αποδοχών από την ενεργοποίηση της μισθολογικής εξέλιξης:

   α) Οσοι δημόσιοι υπάλληλοι απέκτησαν τίτλο σπουδών (βασικά μεταπτυχιακό ή διδακτορικό) μέσα στη διετία 2016 - 2017, υπό την ταυτόχρονη προϋπόθεση ότι δεν λαμβάνουν «προσωπική διαφορά», και

   β) όσοι (νεοδιόριστοι κυρίως) έκαναν αίτηση αναγνώρισης προϋπηρεσίας στο Δημόσιο μέσα στη διετία 2016 - 2017, όταν τα κλιμάκια ήταν παγωμένα.

   Για παράδειγμα, υπάλληλος στον οποίο αναγνωρίζεται μεταπτυχιακός τίτλος (και δεν λαμβάνει «προσωπική διαφορά») ανεβαίνει, από την 1/1/2018, 2 ΜΚ και παίρνει καθαρά «στο χέρι» περίπου 50 ευρώ. Πρόκειται βέβαια για αναγνώριση ενός αυτονόητου δικαιώματος, το οποίο είχαν αυθαίρετα στερήσει από τον υπάλληλο, και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρείται «παροχή». Οι προαναφερθείσες κατηγορίες, ωστόσο, αποτελούν ένα πολύ μικρό, αμελητέο κομμάτι στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων. Αφενός διότι οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο, οπότε οι νέοι υπάλληλοι είναι ελάχιστοι (περίπτωση β'), αφετέρου διότι οι ονομαστικές μειώσεις στους μισθούς από το 2011 ήταν τόσο μεγάλες, που η πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων διατηρεί κάποιο ποσό ως «προσωπική διαφορά» (περίπτωση α').

                          Μειώσεις για τους υπαλλήλους που λαμβάνουν «προσωπική διαφορά»

    Η «προσωπική διαφορά» είναι μηχανισμός με τον οποίο μπήκε πλαφόν 25% στις μειώσεις των μισθών στο Δημόσιο:

   Αν π.χ. ο μισθός ενός δημοσίου υπαλλήλου μειώθηκε κατά 32%, αυτή η υπερβάλλουσα μείωση ύψους 7% πάνω από το 25% επιστρέφεται στον υπάλληλο ως «προσωπική διαφορά».

   Στην περίπτωση υπαλλήλων που λαμβάνουν «προσωπική διαφορά», το ξεπάγωμα των ΜΚ οδηγεί σε μειώσεις, καθώς η χορήγηση του ΜΚ γίνεται σε βάρος της «προσωπικής διαφοράς» (δηλαδή ανεβαίνει ο βασικός μισθός και μειώνεται ισόποσα η «προσωπική διαφορά»), ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται και οι κρατήσεις. Δηλαδή οι μεικτές αποδοχές μένουν ίδιες αλλά οι καθαρές μειώνονται!

Να ένα «ακραίο», αλλά πραγματικό παράδειγμα: Υπάλληλος κατηγορίας ΠΕ στο υπουργείο Οικονομικών, στις 31/12/2017 ήταν στο ΜΚ 4 και λάμβανε 1.269 ευρώ μεικτά ως μισθό και 486 ευρώ μεικτά ως «προσωπική διαφορά». Σύνολο μεικτών αποδοχών 1.755 ευρώ, από το οποίο μετά την αφαίρεση κρατήσεων προέκυπταν 1.250 ευρώ καθαρά. Μετά το ξεπάγωμα των ΜΚ από 1/1/2018 αναγνωρίζεται στον υπάλληλο το διδακτορικό δίπλωμα που απέκτησε το 2016 και κατατάσσεται στο ΜΚ 8 (1.505 ευρώ μεικτά). Ταυτόχρονα, μειώνεται η «προσωπική διαφορά» από τα 486 ευρώ στα 250 ευρώ. Οι μεικτές αποδοχές του παραμένουν ίδιες (1.755 ευρώ), όμως η εκκαθάριση τού αφήνει καθαρά «στο χέρι» 1.205 ευρώ. Δηλαδή, μείωση 45 ευρώ το μήνα ή 540 ευρώ το χρόνο!

Για τέτοιες αυξήσεις μιλάμε... Πάνω σε αυτήν την κατάσταση, με αυξήσεις για λίγους και μισθολογική στασιμότητα ή μειώσεις για τη μεγάλη πλειοψηφία, η κυβέρνηση έχει το θράσος να πουλάει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και να μιλάει για αυξήσεις. Πραγματικά, ποιος έχασε την τσίπα για να τη βρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ;

 

 

                                Να δυναμώσει ο αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο άνοιξαν έγκαιρα το ζήτημα των αυξήσεων για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Με πρωτοβουλία Ομοσπονδιών και Σωματείων που συσπειρώνονται και συμπορεύονται με το ΠΑΜΕ, πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση στο υπουργείο Οικονομικών με αίτημα αιχμής το ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων, σε συνδυασμό με την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την προσμέτρηση της διετίας 2016 – 2017 στη μισθολογική ωρίμανση, τη χορήγηση ΜΚ κάθε δύο χρόνια και για τις κατηγορίες ΥΕ - ΔΕ, κανέναν συμψηφισμό της «προσωπικής διαφοράς» με τα ΜΚ, την πλήρη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας εκτός Δημοσίου, την αυτόματη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας και στους συμβασιούχους συναδέλφους κ.ά.

   Ο αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων βρίσκεται στο επίκεντρο και είναι σε εξέλιξη. Κόντρα στον βρώμικο και υπονομευτικό ρόλο των ηγεσιών ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, ο αγώνας αυτός θα δυναμώσει και είναι βέβαιο ότι θα φέρει καρπούς. Θα φροντίσουμε εμείς γι' αυτό.

Αντώνης ΠΑΤΙΔΗΣ

Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ

Παρέμβαση για τις δημοτικές δομές φροντίδας των παιδιών

Κοινή επιστολή με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει για το θέμα της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής

Σε κοινή δήλωση προχώρησαν οι πέντε κομμουνιστές δήμαρχοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για το θέμα των δημοτικών δομών φροντίδας και αγωγής παιδιών. Οι δήμαρχοι Πατρέων Κώστας Πελετίδης, Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος,Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος και Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος επισημαίνουν:

«Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, οι ισχνές δομές για τη φροντίδα και την αγωγή του παιδιού στους δήμους βρίσκονται σε ένα νέο κύκλο αναστάτωσης.

Κυβέρνηση, ΚΕΔΕ, ΠΟΕ - ΟΤΑ έχουν μετατρέψει με την τακτική τους αυτές τις δομές σε πεδίο αποπροσανατολισμού. Αφού σήμερα όπως και τα προηγούμενα χρόνια με την πολιτική τους δεν αντιμετωπίζουν τις ανάγκες του παιδιού και των νέων γονιών, που στις μέρες μας ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ακόμα και εξαθλίωσης. Ταυτόχρονα, με τις ενέργειές τους δεν στηρίζουν την ουσιαστική διεύρυνση αυτών των δομών ως ώριμη ανάγκη του καιρού μας.

Read more: ΠΑΜΕ : ΠΕΝΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΙ : Κοινή...

Η κυβέρνηση με το σχέδιο νόμου που έχει καταθέσει στη Βουλή δεν ικανοποιεί το αίτημα για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή αλλά το αφήνει στον αέρα, για υλοποίηση το απώτερο μέλλον, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες. Στο παιχνίδι της κυβέρνησης εντάσσεται η ΚΕΔΕ αλλά και συνδικαλιστικές ηγεσίες στους ΟΤΑ, που αρνούνται αυτό το δικαίωμα. Είναι άλλωστε γνωστή η θέση της ΚΕΔΕ για πέρασμα της Προσχολικής Αγωγής στου Δήμους και η υπεράσπιση του καθεστώτος των voucher, των κουπονιών και των τροφείων!

Στο νομοσχέδιο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συγκεκριμένα στο άρθρο 33 εντάσσεται η θεσμοθέτηση της έναρξης της καθιέρωσης της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής.

Στην αιτιολογική έκθεση και στην παράγραφο 3 του άρθρου 33 αναφέρεται ότι ξεκινάει η σταδιακή εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στα Νηπιαγωγεία. Η ένταξη γεωγραφικά των δήμων στη διαδικασία θα γίνεται μετά από γνώμη του οικείου Διευθυντή Εκπαίδευσης, εισήγηση του αντίστοιχου Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης. Ο τελικός ορισμός των Δήμων που θα υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή θα γίνεται με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπ. Παιδείας και Οικονομικών.

Read more: ΠΑΜΕ : ΠΡΩΤΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ...


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΑΙΡΕΤΩΝ-ΠΡΟΕΔΡΩΝ (9/2) ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ (10/2/2018) ΤΗΣ ΔΟΕ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Σε μια περίοδο που δυναμώνει η επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματά μας και προετοιμάζονται νέες αντιδραστικές αλλαγές στη δομή και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, πραγματοποιήθηκαν δύο κεντρικές διαδικασίες της ΔΟΕ, οι οποίες δυστυχώς δεν κατέληξαν σε καμία συγκεκριμένη απόφαση (όλα τα θέματα παραπέμφθηκαν σε έκτακτο Δ.Σ. της ΔΟΕ στις 14/2). Είναι και αυτό ένα ακόμα δείγμα της κρίσης στην οποία βρίσκεται το συνδικαλιστικό κίνημα στον Κλάδο μας.

Α. ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ 10/2/2018

Η Ολομέλεια Προέδρων έγινε μετά την ολοκλήρωση των Γενικών Συνελεύσεων των Συλλόγων, 22/1 – 8/2/2018, όπου η ΑΣΕ κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση με εκτίμηση της περιόδου, πλαίσιο πάλης και πρόγραμμα δράσης. Αν και μόνο 9 Σύλλογοι είχαν απαρτία, σε μια σειρά άλλους Συλλόγους οι Γ.Σ. είχαν μεγαλύτερη συμμετοχή από προηγούμενες φορές κι αυτό είναι ένα μικρό θετικό βήμα που χαιρετίζουμε! Παρόλα αυτά η Ολομέλεια δεν είχε καταστατική απαρτία, αφού οι περισσότεροι πρόεδροι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου λόγω έλλειψης απαρτίας.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, ως ΑΣΕ κάναμε σαφές, σε αντίθεση με όλες τις άλλες δυνάμεις, ότι έπρεπε να παρθούν αποφάσεις την ίδια μέρα της Ολομέλειας, σε ανοιχτή ενώπιων όλων των Προέδρων συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΔΟΕ, παίρνοντας υπόψη τις λίγες έστω αποφάσεις Γ.Σ. (9 με απαρτία), τις προτάσεις των παρατάξεων που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. και φυσικά τη γνώμη όλων των Προέδρων που ήρθαν χωρίς απόφαση.

Read more: ΠΑΜΕ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ...

Page 6 of 28

Σχετικοί ιστότοποι

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου

 

Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευσης Βορείου Αιγαίου

Go to top