Ανακοινώσεις παρατάξεων

ΠΑΜΕ: Ολόκληρη η εκδήλωση της ΑΣΕ με θέμα: “Η αμαρτωλή σύμβαση της Cisco και το πραγματικό σκάνδαλο πίσω από αυτήν!”

Ολόκληρη η εκδήλωση της ΑΣΕ με θέμα: “Η αμαρτωλή σύμβαση της Cisco και το πραγματικό σκάνδαλο πίσω από αυτήν!”

https://www.youtube.com/watch?v=fPbx73PdrG0

και  2 εισηγήσεις

  1. Τεχνολογία με γνώμονα το κέρδος ή την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών;

Εισαγωγή

Με την εισήγηση αυτή θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια πρώτη προσέγγιση των βασικών ζητημάτων που άνοιξαν κατά την περίοδο της πανδημίας και αφορούν τη χρήση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία, αν ικανοποιούνται τελικά οι ανάγκες των μαθητών μας για ολόπλευρη μόρφωση, ποιοι κερδίζουν από την ολοένα και αυξανόμενη χρήση της, αν αποτελεί πανάκεια η τεχνολογία για τα προβλήματα του σχολείου και πως στέκεται ο κλάδος απέναντι της.

Βασικά ζητήματα που ήρθαν στην επιφάνεια κατά την περίοδο της πανδημίας

Από την πρώτη στιγμή της έναρξης της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, όταν το Υπουργείο Παιδείας πανηγύριζε για τις συνεργασίες του με μεγάλους επιχειρηματικούς κολοσσούς του χώρου, η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών, αλλά και πρωτοβάθμια σωματεία, φορείς του γονεϊκού κινήματος είχαν τοποθετηθεί δημόσια και είχαν αναδείξει ζητήματα για την ίδια την τηλεκπαίδευση αλλά και για γενικότερα ζητήματα που άνοιγαν εκείνη την περίοδο.

Είχαμε τονίσει ότι η διατήρηση της παιδαγωγικής επαφής με τους μαθητές μας όσο αναγκαία και αν ακούγεται την περίοδο της πανδημίας, τόσο η πραγματική εικόνα των δημόσιων σχολείων θα στραπατσάρει τις “high tech” εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας.

Επίσης είχαμε αναδείξει βασικά ζητήματα από το πρώτο κιόλας lockdown και το κλείσιμο των σχολείων που έφερε στην επιφάνεια η πανδημία με επιθετικό τρόπο όπως:

Τα απαρχαιωμένα εργαστήρια και οι τεχνολογικές υποδομές των σχολείων. Το γεγονός δηλαδή ότι τα σχολεία δεν διαθέτουν σύγχρονο εξοπλισμό που είναι απαραίτητος για να υποστηρίξει την καθημερινή διδασκαλία, πόσο μάλλον την εξ’ αποστάσεως (ηλεκτρονικούς υπολογιστές, web – κάμερες, ανάλογες ταχύτητες πρόσβασης στο διαδίκτυο κλπ).

Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία1 που είδαν αργότερα το φως της δημοσιότητας:

  • Σχεδόν οι μισές σχολικές αίθουσες σε πανελλαδική κλίμακα δεν έχουν internet.

  • Στην Αττική το ποσοστό αυτό φτάνει για την β/θμια εκπαίδευση φτάνει στο 61% ενώ στην Θεσσαλονίκη το 49%.

  • Από τις 112.014 αίθουσες που έχουν καταγραφεί πανελλαδικώς σε α/θμια και β/θμια εκπαίδευση, οι 51.121 δεν έχουν σύνδεση στο διαδίκτυο ενώ σε αυτές που έχουν περιλαμβάνονται και τα εργαστήρια πληροφορικής

  • Το 29% των σχολείων έχουν απλή σύνδεση ADSL 24Mbps στο διαδίκτυο, που μπορεί να υποστηρίξει μόνο 1 τηλεδιάσκεψη.

  • Το 61% των σχολείων έχει σύνδεση VDSL 50Mbps που μπορούν να υποστηρίξουν έως 5 τηλεδιασκέψεις ταυτόχρονα.

  • Το 10% έχει οπτική ίνα όπου μπορούν να υποστηριχθούν πάνω από 50 ταυτόχρονες τηλεδιασκέψεις.

Δηλαδή το 90% των σχολείων δεν μπορεί να υποστηρίξει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ενώ στα μισά σχολεία η αξιοποίηση του διαδικτύου από τους συναδέλφους πρακτικά δεν είναι εφικτή.

Επίσης ήταν ελλιπής και ο εξοπλισμός σε μαθητές – αλλά και σε καθηγητές – (συνδέσεις και υπολογιστές) έτσι ώστε με ίσους όρους να παρακολουθήσουν αυτού του είδους την διδασκαλία.

Πάλι από έρευνες2 που δημοσιεύτηκαν έχουμε (κατά προσέγγιση μιας και το Υπουργείο αρνείται πεισματικά να δώσει αναλυτική εικόνα):

  • 2 στα 10 νοικοκυριά δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο

  • 22% των μαθητών δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τα online μαθήματα

  • To 20% είχε ανεπαρκές και ακατάλληλο εξοπλισμό

  • Το 41% είχε εξοπλισμό που (υπολογιστής / laptop) χρειάζεται αναβάθμιση

  • Το 76% δεν είχε καμία υποστήριξη από το σχολείο όσον αφορά στον εξοπλισμό των μαθητών με τα απαραίτητα μηχανήματα και περιφερειακά

Είναι τραγικές και συνάμα εξοργιστικές οι εικόνες παιδιών στα καφενεία ή στις εξώπορτες των πολυκατοικιών να προσπαθούν να συνδεθούν στο διαδίκτυο για να παρακολουθήσουν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ενώ τα voucher των 200€ ακόμα έρχονται στα σχολεία…. Ότι εξοπλισμός δόθηκε, δόθηκε με την «ευγενική χορηγία ιδιωτών…», ο οποίος όταν τα σχολεία θα ανοίξουν θα πρέπει να επιστραφεί στα ίδια τα σχολεία, άρα οι μαθητές δεν θα έχουν τα ίδια κάποιο εργαλείο τεχνολογίας….. Δεν συζητάμε καν για ειδικές ομάδες μαθητών όπως ρομά, προσφυγόπουλα κ.α. που επί της ουσίας δεν υπήρξε ουσιαστική επαφή με το σχολείο (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων).

Αφήνουμε ασχολίαστο τις δηλώσεις της κα Κεραμέως γεμάτες ενθουσιασμού ότι τα παιδιά μπορούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα των σχολείων τους από το σταθερό τηλέφωνο ή μέσω κινητού. Φαίνεται κάποιοι στο Υπουργείο Παιδείας δεν έχουν ιδέα για την εκπαιδευτική διαδικασία…

Επί της ουσίας οι μορφωτικές ανισότητες οξύνθηκαν αντί να αμβλυνθούν με τη χρήση της τεχνολογίας.

Η εμπλοκή μεγάλων ιδιωτικών εταιριών του χώρου, αλλά και η αύξηση της εμπορευματοποίησης πλευρών της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η διαχρονική απαξίωση των τεχνολογικών υποδομών, έχει την υπογραφή όλων των κυβερνήσεων ανεξαιρέτως. Οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες εμφανίζονται ως «ευεργέτες» για να λύσουν τα ζητήματα που προκύπτουν. Δεν το έκρυψε άλλωστε αυτό η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Κατά την πρώτη καραντίνα ευχαριστούσε θερμά τρεις μεγάλους μονοπωλιακούς τεχνολογικούς ομίλους για την συνεισφορά τους (CISCO, Google, Microsοft). Βέβαια μετά και την δημοσιοποίηση της «αμαρτωλής» σύμβασης της CISCO οι ευγενικές χορηγίες της Cisco μόνο δωρεάν δεν ήταν αφού στοίχισαν στο Ελληνικό δημόσιο τουλάχιστον 2 εκατομμύρια ευρώ.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που το Υπουργείο Παιδείας συνεργάζονταν με ιδιωτικές εταιρίες. Παλιότερα υπήρξαν και υπάρχουν στρατηγικές συνεργασίες του Υπουργείου με μονοπωλιακούς ομίλους αλλά και μικρότερων εταιριών που χρησιμοποιούνταν κάθε φόρα για διάφορα προγράμματα ή και για την ψηφιοποίηση λειτουργιών του σχολείου.

Την περίοδο της πρώτης καραντίνας δεν ήταν και λίγες οι ιδιωτικές εταιρίες που πρόσφεραν προγράμματα τηλεκπαίδευσης με αμφίβολο περιεχόμενο και μεθοδολογία. Μεσάζοντες σε αυτή την διαδικασία έγιναν διάφοροι φορείς τοπικής διοίκησης (Δήμοι, Περιφέρεια Αττικής κλπ) που είδαν τις «ιδιαίτερες συνθήκες» της πανδημίας ως ευκαιρία να καλλιεργήσουν την ιδέα του περάσματος πλευρών της εκπαίδευσης στην ευθύνη της Τοπικής Διοίκησης.

Φυσικά τα φροντιστήρια κάθε είδους (από ξένων γλωσσών, χορού μέχρι ωδεία κλπ.) με μεγάλη ταχύτητα προσάρμοσαν την εκπαιδευτική τους διαδικασία.

Δεν είναι άσχετες και οι εξελίξεις στο Ι.Τ.Υ.Ε. – Διόφαντος με την αντικατάσταση ολόκληρου του Δ.Σ.. Ενός οργανισμού με κρατική εποπτεία που έχει αναλάβει τα τελευταία χρόνια εκτός από την έκδοση του έντυπου υλικού των σχολείων την παραγωγή του ηλεκτρονικού υλικού αλλά και την διοίκηση και διαχείριση του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, του μεγαλύτερου δικτύου χρηστών στη χώρα, την πλατφόρμα MySchool, καθώς και τις πλατφόρμες ασύγχρονης εκπαίδευσης e-class και e-me. Ο οργανισμός αυτός για χρόνια δεν έχει Εσωτερικό Κανονισμό Οργάνωσης και Λειτουργίας που ρυθμίζει διάφορα θέματα όπως το οργανόγραμμα, τη στελέχωσή του με αναγκαίο προσωπικό, την κατοχύρωση δικαιωμάτων του προσωπικού που ήδη απασχολείται κ.α., η πλειοψηφία των εργαζομένων εργάζεται με συμβάσεις έργου, πολλές φορές λίγων μηνών. Οι τελευταίες εξελίξεις ενίσχυσαν τις φήμες για συρρίκνωση και ιδιωτικοποίηση μέρους ή ακόμα και ολόκληρου του Οργανισμού.

Η εμπλοκή των επιχειρήσεων στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα αυτών που ασχολούνται με την τεχνολογία έχει διττό σκοπό. Αφενός σχετίζεται με την μείωση του κόστους της μαζικής εκπαίδευσης (τυποποίηση της διδασκαλίας, εξοικονόμηση εκπαιδευτικών κλπ) αφ’ ετέρου επιδιώκονται και άμεσοι στόχοι κερδοφορίας αφού ανοίγονται νέα πεδία επενδύσεων στην εκπαίδευση εταιριών συνολικά αλλά και να δημιουργείται μια «κρίσιμη μάζα» καταναλωτών των προϊόντων νέας τεχνολογίας και πελατών σε αντίστοιχες εταιριών.

Βασικό ζήτημα παραμένει η εξοικείωση τόσο των μαθητών όσο πολύ περισσότερο των εκπαιδευτικών στη χρήση των νέων τεχνολογιών. Ειδικά η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στο συγκεκριμένο τομέα είναι ανύπαρκτη. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Υπουργείου Παιδείας σχεδόν εδώ και έναν χρόνο επι της ουσίας δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική επιμόρφωση. Αντίστοιχα για τους μαθητές η εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες (κινητό, social media, gaming) δεν μπορεί να θεωρείται ικανή συνθήκη για τη χρήση των παιδαγωγικών εργαλείων.

Όμοια και η τεχνική υποστήριξη όλων αυτών των διαδικασιών. Τα ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕΤ είχαν καταργηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, με τα σχολεία να μην μπορούν να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές λειτουργικές ανάγκες που προκύπτουν πόσο μάλλον με την καθολική χρήση της εξ αποστάσεως διδασκαλίας.

Η ευρεία χρήση της τηλεκπαίδευσης και της τηλεργασίας κατά την περίοδο της πανδημίας έχει εμφανίσει τον κίνδυνο της παγίωσης της. Παρόλες τις διαβεβαιώσεις η ΝΔ και το Υπουργείο Παιδείας την χρησιμοποιεί δια πάσαν νόσο, από το σπάσιμο των καταλήψεων μέχρι και την αντιμετώπιση καιρικών φαινομένων.

Τροχιοδεικτικές βολές έχουν ακουστεί για μονιμοποίηση της ειδικά σε νησιωτικές και ακριτικές περιοχές. Σε μία περίοδο, που το αγαθό της γνώσης πετσοκόβεται, οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας (αναπληρωτές και ωρομίσθιοι) και η υποχρηματοδότηση διευρύνονται, υπάρχουν σχεδιασμοί, που στόχο έχουν το μοντέλο της εξ αποστάσεως διδασκαλίας να παγιωθεί σε κανονικές συνθήκες. Αυτό σημαίνει λιγότεροι εκπαιδευτικοί (σε απομακρυσμένες περιοχές), ελαστικοποίηση και εντατικοποίηση της εργασίας (εργασία χωρίς ωράριο από το σπίτι).

Τι εμποδίζει σήμερα να αξιοποιηθεί η Τεχνολογία για τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας;

Σήμερα διαπιστώνεται η εξής αντίφαση. Την στιγμή που απαξιώνονται από την μια μεριά οι τεχνολογικές υποδομές στα σχολεία (εργαστήρια, σύνδεση στο διαδίκτυο, κλπ) αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό (με έλλειψη επιμόρφωσης) η τεχνολογία εισάγεται στα αναλυτικά προγράμματα ολοένα και περισσότερο και μάλιστα όλο και σε μικρότερες ηλικίες. Η πανδημία επέδρασσε ως καταλύτης αφού οδήγησε στην ανάγκη να προσαρμοστεί η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών και των μαθητών στην χρήση τεχνολογικών εργαλείων, που όμως όπως είπαμε και πιο πάνω όξυναν τις μορφωτικές ανισότητες.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ζούμε σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Οι αλλαγές στην τεχνολογία, και στην οργάνωση της παραγωγής, της εργασίας αλλά και κάθε πτυχής της ζωής μας που τον προηγούμενο αιώνα χρειάζονταν ίσως και μια ολόκληρη γενιά για να συμβούν στον 20ο αιώνα μπορούν να πραγματοποιηθούν σε ελάχιστα χρόνια.

Περνάμε ήδη από την «ψηφιακή οικονομία», από την εκτεταμένη χρήση των υπολογιστών και του διαδικτύου, στην εποχή της διευρυμένης χρήσης αυτόματων μηχανών (ρομπότ), στη δυνατότητα γρήγορης συλλογής και εντατικής επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων – τα λεγόμενα big data – στην οργάνωση της εργασίας με έξυπνες μηχανές που συντονίζονται μεταξύ τους και με εργαζόμενους να συμβάλλουν στη λήψη αποφάσεων. Περνάμε στην εποχή με αυτό που ευρέως έχει ονομαστεί ως «4η Βιομηχανική Επανάσταση».

Οι διακηρύξεις της ΝΔ για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, αφορούν αυτές τις αλλαγές που όμως πίσω από αυτές κρύβεται επιμελώς ότι ο στόχος τους είναι να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες για να εφαρμοστεί πιο αποτελεσματικά και πιο επιτελικά από το κράτος η στρατηγική του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζομένων και των δικαιωμάτων του. Πίσω δηλαδή από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα κρύβεται οι βασικοί ταξικοί στόχοι του ψηφιακού εκσυγχρονισμού.

Από αυτές τις εξελίξεις δεν θα μπορούσε να λείψει και η προσπάθεια για ανάλογες μετατροπές και στην λειτουργία του σχολείου αλλά πολύ περισσότερο στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και στο περιεχόμενο της. Η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση αποτελούν αντικειμενικό στοιχείο προόδου, έκφραση της περεταίρω ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Όμως αυτή η εισαγωγή της τεχνολογίας στη καθημερινή ζωή του σχολείου αλλά και στα ίδια τα αναλυτικά προγράμματα, με επιταχυντή την ίδια την πανδημία έγινε και γίνεται με στρεβλό τρόπο.

Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών αντιλαμβανόμαστε εμπειρικά, είτε έχουμε ασχοληθεί με την τεχνολογία είτε όχι, ότι παρότι έχουν αυξηθεί οι τεχνολογικές δυνατότητες – η σημερινή νεολαία από το δημοτικό ίσως σε αρκετές περιπτώσεις να είναι τεχνολογικά «πιο μπροστά» από εμάς τους ίδιους – οι μορφωτικές ανάγκες των μαθητών δεν ικανοποιούνται μόνο με τη χρήση τέτοιων εργαλείων.

Η πανδημία και η αναγκαστική μαζική χρήση των νέων τεχνολογιών απέδειξε ότι έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες τόσο στο παιδαγωγικό κομμάτι όσο και στη ψυχοσύνθεση των νέων ανθρώπων. Υπάρχει πληθώρα μελετών που εντόπιζαν αυτά τα προβλήματα πολύ πριν την πανδημία. Σύμφωνα με αυτές «…θα πρέπει να απαγορεύεται στα παιδιά να χρησιμοποιούν υπολογιστές στην Εκπαίδευση μέχρι την ηλικία των 9 ετών, εξαιτίας των δυσμενών επιπτώσεων της χρήσης υπολογιστή στον εγκέφαλο…».

Η πανδημία όξυνε στο έπακρο αυτές τις επιπτώσεις. Ορισμένα στοιχεία3 για να έχουμε ακριβώς την εικόνα:

  • Το 1975 σε Αμερική και Ευρώπη οι άνθρωποι περνούσαν περίπου 2,2 ώρες την ημέρα μπροστά από μια οθόνη

  • Το 2015 οι ώρες αυτές έγιναν 6,8 την ημέρα με προοπτική σε 5 με 6 χρόνια να γίνουν 8,5.

  • Το 1975 υπήρχε μια οθόνη στο σπίτι και αυτή όχι παντού. Σήμερα ασχολούμαστε με 3 ή 4 οθόνες, μπορεί και ταυτόχρονα.

Αυτά τα στοιχεία δεν έχουν λάβει υπόψη τους το ξέσπασμα της πανδημίας η οποία μας ώθησε να περνάμε ακόμα περισσότερες ώρες μπροστά από μια οθόνη (pc, laptop, tablet, smartphone). Το ζήτημα αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία όταν μιλάμε για τα μικρότερα παιδιά και τους εφήβους. Ο χρόνος έκθεσης των παιδιών μπροστά από μια οθόνη έχει διπλασιαστεί από τότε που ξεκίνησε η πανδημία. Αυτός ο χρόνος έκθεσης παρατηρείται σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες παιδιών και εφήβων. Η κατηγορία των παιδιών από ηλικίες 5 – 10 ετών παρουσιάζει την μεγαλύτερη αύξηση4.

Αντίστοιχα στην Ελλάδα, το άγχος, η θλίψη, η ρουτίνα και η διάσπαση προσοχής οξύνθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας με τη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών για τα τηλεμαθήματα5:

  • 9 στους 10 εφήβους βιώνουν αρνητικά συναισθήματα.

  • 71% δηλώνει ότι κυριαρχεί το άγχος

  • 63% η ψυχική εξάντληση

  • 55,3% η αίσθηση της ρουτίνας

  • 44,7% δηλώνει ότι νιώθει θλίψη

Η μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών δηλώνει ότι τους λείπει το σχολείο, όπου είναι ο βασικός χώρος κοινωνικοποίησης τους, τους λείπουν οι καθηγητές τους και οι φίλοι τους. Αντίστοιχα και στο κομμάτι της εμπέδωσης της ύλης 3 στους 4 μαθητές (72,6%) δηλώνουν ότι την έχουν αφομοιώσει λίγο ή και καθόλου. Αποδεικνύεται λοιπόν ότι η αποκλειστική χρήση της τεχνολογίας στο σχολείο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την δια ζώσης διδασκαλία.

Η αποκάλυψη φυσικά της σύμβασης της Cisco έφερε στην επιφάνεια και νέα στοιχεία για τις επιπτώσεις χρήσης των νέων τεχνολογιών. Η χρήση τέτοιων λογισμικών αλλά και η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram) ή και άλλων που χρησιμοποιούνται στην εκπαιδευτική διαδικασία, το ίδιο το ψηφιακό περιεχόμενο που αναπτύσσεται δεν είναι ούτε ουδέτερο ούτε αθώο. Πέρα από το ίδιο το περιεχόμενο τους, η χρήση τέτοιων συστημάτων εξωθεί τους χρήστες στην έκθεση προσωπικών ή άλλων δεδομένων που χρησιμοποιούνται ποικιλοτρόπως και όχι απαραίτητα μόνο για εμπορικούς σκοπούς, αλλά και για την χειραγώγηση συνειδήσεων.

Το βασικό ζήτημα που παραμένει ακόμα και τώρα επίκαιρο και μάλιστα δεν αμφισβητείται επιστημονικά από σχεδόν κανέναν είναι ότι χρήση των νέων τεχνολογιών στην Εκπαίδευση πρέπει να έχει καθαρά υποστηρικτικό ρόλο για την ίδια την παιδαγωγική πράξη. Η ζωντανή εκπαιδευτική διδασκαλία, η φυσική παρουσία εκπαιδευτικών και μαθητών στην τάξη είναι μια διαδικασία αναντικατάστατη.

Το σχολείο πρέπει να επιδιώκει τη διαμόρφωση σε σωστή βάση της σχέσης ανάμεσα στο παιδί και τις νέες τεχνολογίες, παρεμβαίνοντας καθοδηγητικά, ενημερωτικά και ελεγχόμενα. Μαζί με τις δεξιότητες που αυτές μαθαίνονται με των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε σύντομο χρονικό διάστημα, η χρήση της τεχνολογίας δεν πρέπει να αντικαθιστά την εκμάθηση βασικών ανθρώπινων ικανοτήτων, όπως η κριτική σκέψη, η φαντασία, η δηµιουργικότητα, που µόνο µέσα από άµεσες µορφές διδασκαλίας και διαπαιδαγώγησης µπορούν να καλλιεργηθούν.

Οι διαχρονικές αντιλαϊκές πολιτικές από όλες τις κυβερνήσεις, δεν πρέπει να αφήνουν κανένα περιθώριο αυταπατών: Αυτό που μπορεί να αποτελεί πραγματική πρόοδο και εξέλιξη στην εκπαιδευτική και παιδαγωγική διαδικασία, στα χέρια των καπιταλιστών και των εκπροσώπων της αστικής τάξης μπορεί να γίνει οπισθοδρόμηση και καθυστέρηση για εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Σήμερα η αξιοποίηση της τεχνολογίας υπηρετεί την αύξηση της κερδοφορίας την στοχευμένη διαφήμιση και τη βελτίωση εμπορευμάτων που όμως οδηγούν στην υπερπαραγωγή και στις κρίσεις. Υπηρετεί τον έλεγχο, το φακέλωμα, την καταστολή του λαού.

Η σκανδαλώδης σύμβαση του υπουργείο Παιδείας με την Cisco δεν μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε τα πολλαπλά «σκάνδαλα» αυτών των ημερών.

  • Το γεγονός ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την υγιεινή και την ασφάλεια στα σχολεία, τους χώρους δουλειάς και τα ΜΜΜ. Ότι ακόμα και σήμερα με χιλιάδες κρούσματα και διασωληνωμένους η κυβέρνηση δεν «αγγίζει» τα ιδιωτικά μεγαθήρια της Υγείας.

  • Το γεγονός ότι για μήνες τα σχολεία παραμένουν κλειστά, με τους μαθητές πίσω από μία οθόνη (όσοι έχουν πρόσβαση) και τους εκπαιδευτικούς, χωρίς καμία στήριξη, να προσπαθούν να κρατήσουν ανοιχτό το δίαυλο της παιδαγωγικής σχέσης.

  • Τα τεράστια εκπαιδευτικά, κοινωνικά και ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα που διογκώνονται από το συνεχόμενο εγκλεισμό και την αναστολή λειτουργίας των σχολείων.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει ο αγώνας στο χώρο της εκπαίδευσης. Μαζί με την απαίτηση να ανοίξουν τα σχολεία με υγιεινή και ασφάλεια, με μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας, χρειάζεται να δυναμώσει η διεκδίκηση για την αναβάθμιση των τεχνολογικών και συνολικά των υποδομών, για απεμπλοκή των ιδιωτών σε αυτή τη διαδικασία, για αξιοποίηση της τεχνολογίας ως βοηθητικού εργαλείου στην εκπαίδευση και όχι ως αντικαταστάτη της δια ζώσης διδασκαλίας και μετατροπής του εκπαιδευτικού ως «επόπτη», για την προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών και όχι για την εκμετάλλευσή τους για εμπορικούς ή άλλους σκοπούς, που αντικειμενικά εμπλέκουν την εκπαίδευση στις ανάγκες της αγοράς.

Οι ίδιες οι εξελίξεις θέτουν μεγάλα ερωτήματα για το σήμερα και το αύριο για την κοινωνική αναγκαιότητα οι καινοτομίες και οι νέες τεχνολογίες να γίνουν πραγματικό φάρμακο για την κοινωνία και όχι φαρμάκι στα πλαίσια αυτής της οικονομίας. Οι ίδιες οι εξελίξεις αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα σύγκρουσης με αυτά τα μεγάλα συμφέροντα, με τις πολιτικές και τα κόμματα που τα στηρίζουν.

Το κίνημα των εκπαιδευτικών, οι Σύλλογοι και οι ΕΛΜΕ, σε συντονισμό με τους φορείς των γονέων και τους μαθητές χρειάζεται σήμερα να δυναμώσουν τον αγώνα, να θέσουν στο επίκεντρο του καθημερινού αγώνα τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες

Κλείνοντας, η απάντηση στα μεγάλα ζητήματα που προκύπτουν είναι: Πως θα αξιοποιηθεί η νέα τεχνολογία στην εκπαίδευση αλλά και γενικότερα στην καθημερινή μας ζωή και στην κοινωνία, πως θα ωφεληθούν οι μαθητές μας αλλά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από τις δυνατότητες της, ποιες θα είναι οι συνέπειες από την εφαρμογή της ξεκινά από το βασικό ζήτημα της εποχής μας:

Ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής, άρα και την ίδια την τεχνολογία σε όλα τα επίπεδα της (έρευνα, διάθεση, ανάπτυξη κλπ), ποιος κατέχει εν τέλει την εξουσία, το κεφάλαιο ή εργατική τάξη. Σε ποιο σύστημα θα απαντηθούν αυτά τα ζητήματα, σε αυτό που έχει ως βάση το κέρδος των λίγων ή σε αυτό που θα ικανοποιούνται ολόπλευρα οι διευρυμένες κοινωνικές ανάγκες;

Η χρήση νέων καινοτόμων εργαλείων στην εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί σπουδαία τεχνολογική δυνατότητα. Η αποτύπωση δηλαδή μεγάλου όγκου δεδομένου, η λήψη βέλτιστων αποφάσεων με την βοήθεια λογισμικού για την πρόοδο της εκπαιδευτικής διαδικασίας μπορεί πραγματικά να φέρει επαναστατικές αλλαγές στην εκπαίδευση όπως έχει φέρει σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Ένας μεγάλος φιλόσοφος του 19ου αιώνα σχολίαζε σε μια επιστολή του: «… ο τρόπος εκμετάλλευσης των μηχανών είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τις ίδιες τις μηχανές. Η πυρίτιδα παραμένει πυρίτιδα και όταν χρησιμοποιείται για να τραυματίσει έναν άνθρωπο και όταν χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις πληγές του τραυματία…»

1 Εφημερίδα των Συντακτών 16-11-2020 & αναρτήσεις Π.Σ.Δ. 6/7-11/2021

2 ΕΛΣΤΑΤ, εφημερίδα Τα ΝΕΑ 20-1-2021

3 2016 Ημερίδα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, Τζέφρι Κόουλ δ/ντης του Center for the Digital Future

4 Έρευνα Global Myopia Awareness Coalition (GMAC) το διάστημα 29 Μαΐου-2 Ιουνίου 2020 στις ΗΠΑ

5 Εφημερίδα Καθημερινή 31-01-2021

………………………………………………………

2. ΟΜΙΛΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ CISCO

Καλησπέρα συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το ζήτημα της σημερινής εκδήλωσης με βάση και τις δικαιολογημένες ανησυχίες και προβληματισμούς που προέκυψαν από την πρώτη στιγμή της συμφωνίας για τηλεκπαίδευση με τη κυβ-Cisco. Κινδυνεύουν τα πρ. δεδομένα μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών, τι είδους δεδομένα είναι αυτά, με πιο τρόπο και σε πιο βάθος μπορεί να γίνει χρήση τους…; Υπήρξαν βέβαια και φωνές που ηθελημένα ή και άθελά τους ενδεχομένως λόγω και της μεγάλη εξοικείωσης με τις νέες τεχνολογίες, υποβάθμιζαν το θέμα (μας καταγράφουν ούτως ή άλλως κλπ).

Πριν μπούμε στην ουσία, μιας και μιλάμε για τη Cisco, να πούμε ότι πρόκειται…

———— Πιθανώς για τη μεγαλύτερη, Αμερικανικών συμφερόντων επιχείρηση δικτύων, κάνει κυριολεκτικά εκστρατεία στο χώρο της «αγοράς» της εκπαίδευσης, εκστρατεία που έχει ενταθεί ειδικά την περίοδο της πανδημίας και με συγκεκριμένους ας το πούμε «παιδαγωγικούς» όρους όπως «hybrid learning» κλπ. Εκτός από την τεράστια γκάμα υπηρεσιών, παράγει και πουλάει και μια τεράστια γκάμα υλικού δικτύων, δηλαδή εκείνα τα στοιχεία (για να μην μπούμε σε τεχνικές λεπτομέρειες) που απαρτίζουν με φυσικό τρόπο ένα δίκτυο (router, firewalls κλπ). Ανάμεσα στις υπηρεσίες που διαθέτει είναι και μια σειρά λογισμικού, προηγμένων προγραμμάτων, παρακολούθησης δικτύων (network monitoring). ——————————–

Ας δούμε σήμερα τι έχουμε. Έχουμε στα χέρια μας την περίφημη σύμβαση της ΝΔ με τη Cisco για τη χρήση των υπηρεσιών της όπου σύμφωνα με το έργο του Υπ. Ανάπτυξης – με το πρόγραμμα ΣΥΖΕΥΞΙΣ, αναφέρεται ρητά ότι:

«η Cisco μπορεί να αποκαλύψει δεδομένα τηλεμετρίας και δεδομένα υποστήριξης σε τρίτους…», μπορεί να χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα «…για δικούς της επιχειρηματικούς σκοπούς χωρίς απόδοση ή αποζημίωση στον πελάτη…». Για τον ίδιο λόγο μπορεί να κάνει χρήση και για τα «Διοικητικά Δεδομένα» ενώ «…η Cisco δεν υποχρεούται να επιστρέψει ή να καταστρέψει προστατευμένα δεδομένα που αποτελούν δεδομένα διαχείρισης…». Μπορεί δλδ να αξιοποιεί δεδομένα τέτοια, που αφορούν είτε στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν από τη χρήση των υπηρεσιών από τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, είτε προσωπικά δεδομένα που αφορούν «ηλεκτρονικά ίχνη» σε βαθύτερο επίπεδο.

Η «ασφαλιστική δικλίδα» για τα προσωπικά δεδομένα με βάση τη σύμβαση είναι ότι η Cisco υποχρεώνεται να «αποπροσωποποιήσει» τα δεδομένα πριν κάνει χρήση τους, δηλαδή να μην προκύπτει από αυτά η ταυτοποίηση φυσικού προσώπου γεγονός που προβλέπεται από το Γενικό Κανονισμό Προσωπικών Δεδομένων (GDPR) για να μην θεωρούνται προσωπικά – (τι να κάνει δηλαδή; Με ειδικό τρόπο πρέπει να αφαιρέσει συγκεκριμένα στοιχεία που αφορούν τα πρόσωπα, ονοματεπώνυμα και οτιδήποτε μπορεί να οδηγήσει σε άμεση ταυτοποίηση ένα άτομο).

Αυτό όμως που επιβάλλει ο Γενικός Κανονισμός Προσωπικών Δεδομένων –ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΑ Η …………..), την περίφημη αποπροσωποποίηση είναι ακριβώς εκείνο που μετατρέπει ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ αυτά τα δεδομένα στο ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ εκμεταλλεύσιμα, σε ένα θησαυρό πληροφορίας που μπορεί να αξιοποιηθούν είτε στατιστικά για την βελτίωση λογισμικού της (που δεν πήγε καλά το σύστημα, τι έφταιξε, ενδεχομένως επιθέσεις που δέχτηκε – σε ποια σημεία του δικτύου, πόσοι μπήκαν και πόσοι όχι, ηλικίες, περιοχές, ίχνη που αφορούν μοναδικές διαδικτυακές διευθύνσεις κ.α), είτε για εμπορική χρήση, για διαφημιστικούς σκοπούς κ.α.

Να σημειωθεί ότι η εφαρμογή Webex βλέπει και καταγράφει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τη μοναδική διεύθυνση (ΙP) κάθε συμμετέχοντα για λόγους ταυτοποίησης του δικτύου, π.χ. αν είναι στο σχολικό δίκτυο. Ταυτόχρονα η IP καταγράφεται και από ΤΡΙΤΟΥΣ (third-parties), μέσω επίσκεψης σε διάφορες ιστοσελίδες (μέσω cookies). IP και αποδοχή cookies δεν θεωρoύνται “προσωπικά” δεδομένα – ακόμα και εντός του GDPR.

IP σημαίνει: συγκεκριμένη ώρα που κάποιος μαθητή/οικογένεια ήταν στο σύστημα, την περιοχή διαμονής, οικογενειακή κατάσταση (αν έχει αδέλφια στην ίδια ηλικία), την οικονομική κατάσταση (αν συνδέονται με ένα Η/Υ και με καλή/κακή σύνδεση ISP), κτλ, στοιχεία που οδηγούν σε συνδυασμό με άλλα σε συγκεκριμένα προφίλ συμπεριφοράς, όχι μόνο για λόγους μάρκετινγκ όπως νομίζει ο περισσότερος κόσμος.

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ (Προς προβληματισμό και για τα περί ανωνυμοποίησης):

Υπάρχουν έρευνες, ίσως είναι χαρακτηριστική αυτή που είναι δημοσιευμένη στο nature.com (2019) όπου παρουσιάζει ένα μοντέλο που υπολογίζει πόσο πιθανό είναι να ταυτοποιηθούν ανωνυμοποιημένα δεδομένα. Τι μας λέει;

Τα αποτελέσματά μας βρίσκουν ότι Ακόμα και τα ανώνυμα σετ δεδομένων με μεγάλο δείγμα (heavily sampled anonymized datasets) είναι απίθανο να ικανοποιήσουν τα σύγχρονα πρότυπα ανωνυμοποίησης που ορίζονται από το GDPR και αμφισβητούν σοβαρά την τεχνική και νομική επάρκεια του μοντέλου αποπροσωποποίησης-απελευθέρωσης-και λήθης (de-identification release-and-forget model).

Χρησιμοποιώντας το μοντέλο αυτό, βρίσκουμε ότι το 99.98% των Αμερικανών θα ταυτοποιούνταν με ακρίβεια σε οποιοδήποτε πακέτο δεδομένων που διαθέτει 15 δημογραφικά δεδομένα.

ΑΥΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ…

Επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι: το 2016, δημοσιογράφοι επαναταυτοποίησαν πολιτικούς μέσα από ανωνυμοποιηένο ιστορικό περιήγησης στο διαδίκτυο (browsing history) 3 εκατομμ. Γερμανών πολιτών, αποκαλύπτοντας πληροφορίες ιατρικές καθώς και τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.

Έρευνες έδειξαν επίσης ότι αποπροσωποποιημένα δεδομένα από Νοσοκομεία (Hospital Discharge data) για ερευνητές μπορούσαν να ταυτοποιηθούν χρησιμοποιώντας βασικά δημογραφικά χαρακτηριστικά. Οι δε διαγνωστικοί κώδικες, το έτος γέννησης, το φύλο και η εθνικότητα θα μπορούσαν να εντοπίσουν μοναδικά τους ασθενείς σε δεδομένα γονιδιωματικών μελετών. Τέλος ανάλογη ταυτοποίηση έγινε εφικτή από ερευνητές σε ανώνυμες τροχιές ταξί στη Νέα Υόρκη, σε ταξίδια κοινής χρήσης ποδηλάτων στο Λονδίνο, δεδομένα μετρό στη Ρίγα κ.α.

Αυτά για τα περί «ανωνυμοποίησης»…

Ας το πάμε πιο βαθειά… Τι μπορεί να κάνει κανείς με δεδομένα που έχει ταυτοποιήσει ύστερα από την «ανωνυμία» τους; Μπορεί να φτάσει ακόμα ΒΑΘΥΤΕΡΑ σε συνδυασμό και με άλλα στοιχεία που εύκολα μπορεί να συλλέξει από κει και πέρα; Θα αναφέρουμε σύντομα ΜΟΝΟ το γνωστό σκάνδαλο της Cambrigde Analytica:

Εταιρίας που ασχολείται με το «θησαυρό» των ψηφιακών ιχνών εκατομμυρίων χρηστών.

Το συγκεκριμένο σκάνδαλο αφορά την «παράνομη» μεταφορά πάνω από 87 εκατομμυρίων προφίλ χρηστών του Facebook στην Cambridge Analytica, χωρίς φυσικά την συγκατάθεση τους. Η τελευταία είχε αναλάβει την πολιτική εκστρατεία του Donald Trump αλλά και την καμπάνια για το Brexit. Με ειδικό λογισμικό και αξιοποιώντας τα δεδομένα που είχε στην διάθεση της προέβλεπε αλλά και επηρέαζαν την πολιτική συμπεριφορά των χρηστών. Τα δεδομένα αυτά αφορούσαν τις σελίδες που επισκέπτεται κάποιος στο Διαδίκτυο, τις ηλεκτρονικές αγορές που κάνει, αναζητήσεις στο Google, κάθε κίνηση που κάνουμε όταν το κινητό μας είναι στην τσέπη μας, κάθε ανάρτηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, κάθε «like» που είναι αποθηκευμένο κλπ.

Στην περίπτωση της CA, αναπτύχθηκε εφαρμογή η οποία βασίζεται κυρίως στην σάρωση των προτιμήσεων ενός χρήστη  (Likes). Αναπτύχθηκε λογισμικό που αποδείχθηκε ικανό «… να πιστοποιεί ανιχνεύοντας μόνον 68 “Likes” εάν ο χρήστης είναι λευκός ή έγχρωμος με ποσοστό επιτυχίας 95%,  να προσδιορίζει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις (88% επιτυχία) και τις πολιτικές του τάσεις (85% επιτυχία). Αυξάνοντας τον αριθμό των “Likes” διευκρινίζει τον βαθμό ευφυΐας του, τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, έξεις όπως την τάση του για το αλκοόλ, το κάπνισμα ή τις ουσίες, ακόμα και το γεγονός εάν οι γονείς του έχουν χωρίσει. Με 70 “Likes” προσδιορίζει το τι γνωρίζουν οι φίλοι του χρήστη για το άτομό του, με 150 τι γνωρίζουν οι γονείς του για την προσωπικότητά του, με 300 τις σκέψεις του/της συντρόφου του για το άτομό του και με περισσότερα τον βαθμό αυτογνωσίας του. Με την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του δέχεται μία αγωγή και μία πρόταση συνεργασίας που προέρχονται και οι δύο από τον όμιλο FACEBOOK»1.

Ύστερα από αυτά ευκολότερα κανείς μπορεί να προβληματιστεί με βάση το ερώτημα. Σε ποιου τα χέρια βρίσκονται τα δεδομένα αυτά, και πως είναι δυνατό να αξιοποιηθούν από τη CISCO και την κάθε Cisco;

Άλλα και μερικά ακόμα ερωτήματα: Ο ΣΥΡΙΖΑ γνώριζε ό,τι από τα πράγματα φαίνεται να γνώριζε η ΝΔ; Με τα λόγια της Υπουργού Κεραμέως γνώριζε πολύ καλά αφού «Το ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ το οποίο εξασφαλίζει άδειες τηλεδιασκέψεων για το Δημόσιο που περιλαμβάνει και προϊόντα CISCO, και το οποίο αξιοποιούμε σήμερα… υπεγράφη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τρεις ημέρες πριν τις εκλογές…ως κυβέρνηση αγοράζατε άδειες τηλεδιασκέψεων και προϊόντα τηλεδιασκέψεων CISCO!».

H σύμβαση όμως περιέχει και άλλα σημαντικά σημεία που αξίζει να σταθούμε και είναι πολύ πιο κοντά στην πείρα όλων των συναδέλφων από την τηλεκπαίδευση.

Όπως το προκλητικό στοιχείο ότι η δωρεάν παραχώρηση των υπηρεσιών της Cisco περιορίζονταν σε «16.000 ταυτόχρονες συναντήσεις με 400.000 συμμετέχοντες»! Και κάπως έτσι απέκτησαν νόημα οι φράσεις «Κύριε δεν σας ακούω», «με πέταξε έξω» και τόσα άλλα που ζήσαμε και ζούμε. Αυτό η κυβέρνηση δεν μπορεί να μην το γνώριζε. Αφορούσε άλλωστε την δοκιμαστική περίοδο χρήσης των υπηρεσιών της Cisco που η ίδια διαφήμισε προκλητικά και ως «δωρεάν παραχώρηση»…

Βεβαίως, στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι η δωρεάν χρήση αφορούσε το διάστημα μέχρι το Γενάρη του 2021 και μαζί με την κατάρρευση της «δωρεάν» παραχώρησης» ήρθε και η εξής πληροφορία που πρέπει να σταθούμε: Η Cisco θα πληρώνονταν με 2εκ €, κάνοντας μια τροποποίηση παλαιότερων συμβάσεων με την Κινεζική Huawei, που πλήρωνε το ελληνικό δημόσιο αυτό το ποσό. Η μεταστροφή αυτή δεν έχει μονάχα την οικονομική της σημασία αλλά κυρίως την πολιτική της σημασία στα πλαίσια των ανταγωνισμών των Αμερικανικών έναντι των Κινέζικων μονοπωλίων στις τηλεπικοινωνίες. Σχετίζεται με τους ανταγωνισμούς μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, είναι συνέχεια του «Στρατηγικού Διαλόγου» με τις ΗΠΑ που εγκαινίασε ο ΣΥΡΙΖΑ και αφορούσε συγκεκριμένες παρεμβάσεις και στην εκπαίδευση (πρόγραμμα flex), για την «άμβλυνση του αντιαμερικανισμού» στην Ελλάδα. Αποτελεί επιλογή στο φόντο των σφοδρών ανταγωνισμών ΗΠΑ – Κίνας για την ανάπτυξη της αγοράς των δικτύων 5G, που θα δώσουν προβάδισμα και ταυτόχρονα πρόσβαση σε σειρά δεδομένων σε όποιον επιχειρηματικό όμιλο και κράτος διεισδύσει στις χώρες της περιοχής για να κάνει χρυσές δουλείες αφενός αλλά και για να αποκτήσει μέσω πολυπλόκαμων εξελιγμένων μέσων τον έλεγχο και στην παρέμβαση κρατών, πληροφοριών κλπ.

Ποιο είναι ύστερα από αυτά σήμερα το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση με την κυβέρνηση της ΝΔ για το «σκάνδαλο Cisco”; Ποιο είναι το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης και άλλων Κομμάτων (ΚΙΝΑΛ, ΜΕΡΑ25) όταν ΟΛΟΙ τον Αύγουστο του 2019 ψήφισαν το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα προσωπικά δεδομένα, το οποίο καθιέρωνε γενικευμένο φακέλωμα, με βάση και Οδηγία της ΕΕ, όπου επιτρέπονταν οι εργοδότες να μπορούν να επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα εργαζομένων, να μπορούν να τους παρακολουθούν με κάμερες(!) «…για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς και της αποδοτικότητας» τους;

Αυτά υπηρέτησαν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση όταν θεωρούσε «επανάσταση» την περίφημη ανωνυμοποίηση δεδομένων μέσω του GDPR της ΕΕ, όσο σήμερα και η ΝΔ με τα υπόλοιπα κόμματα, που επιδίδονται στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, εξελιγμένου μηχανισμού ελέγχου και καταστολής του ελλ. λαού στα πλαίσια και της λεγόμενης «ψηφιακής μετάβασης» και «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης».

Συνοψίζοντας: Ας σκεφτούμε ότι η τηλεμετρία είναι σπουδαία τεχνολογία συλλογή δεδομένων στην υγεία. Η συλλογή δεδομένων σε όλα τα Νοσοκομεία της χώρας ώστε να βγαίνουν έγκαιρα συμπεράσματα για τις ανάγκες στην υγεία πχ των καρδιοπαθών ασθενών για άμεση παρέμβαση, διάγνωση και θεραπεία. Ας σκεφτούμε ανάλογα άλλους τομείς που χρησιμοποιείται όπως η σεισμολογία, η παρακολούθηση και παρέμβαση σε δίκτυα ύδρευσης και ας φανταστούμε όλα αυτά να μη βρίσκονταν στα λάθος χέρια επιχειρηματικών συμφερόντων όπως οι ασφαλιστικές εταιρίες κάνουν εκτιμήσεις κινδύνου θνησιμότητας… και οι τράπεζες εκτιμήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.

Το μεγάλο «σκάνδαλο», με κυβ. ευθύνη αλλά και των κομμάτων συμφωνούν, έγκειται στην αποδοχή της επιχειρηματικής δράσης στο χώρο της εκπαίδευσης, όπου αντιμετωπίζεται ως «φιλέτο» η χρήση των υπηρεσιών τους από εκατομμύρια ανήλικους μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Όπου ευαίσθητα και άλλα στατιστικά δεδομένα μπαίνουν στην υπηρεσία της κερδοφορίας τους και όχι μόνο. Σκάνδαλο είναι ότι δαπανήθηκαν εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα του ελληνικού λαού για την εξ’αποστάσεως εκπαίδευση στην Ελλάδα σε συνθήκες διαχρονικής υποχρηματοδότησης της Παιδείας, τη στιγμή που η χώρα μας διαθέτει και την υποδομή αλλά και το επιστημονικό δυναμικό να οργανώσει μια τέτοια διαδικασία με αποκλειστικά κρατική ευθύνη, δημόσια και δωρεάν για όλους.

Χρέος μας να παλέψουμε για να ξεμπερδέψουμε οριστικά με αυτές τις επιλογές.

1 https://www.bankingnews.gr/index.php?id=345896