Ανακοινώσεις παρατάξεων

ΑΣΕ: Σπ. Μαρίνης: Η πραγματική ελπίδα για τους εργαζόμενους γεννιέται στον δρόμο της καθημερινής πάλης και του αγώνα (VIDEO)

Σπ. Μαρίνης: Η πραγματική ελπίδα για τους εργαζόμενους γεννιέται στον δρόμο της καθημερινής πάλης και του αγώνα (VIDEO)

Μιλώντας στην απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας ο Σπύρος Μαρίνης,  μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ και γενικός γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ), ανέφερε:

«Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, καλημέρα και καλή δύναμη,

Και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είμαστε σήμερα εδώ, δίνουμε μαχητικό “παρών”, απεργούμε και ενώνουμε τη φωνή με όλη την εργατική τάξη. Παίρνουμε τη σκυτάλη από τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος με κορυφαία στιγμή τη συγκλονιστική απεργία στις 28 του Φλεβάρη και συνεχίζουμε. Στο ερώτημα που διαπέρασε όλες αυτές μάχες “Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”, σταθερά και αταλάντευτα θα επιλέγουμε τις ζωές μας και των παιδιών μας. Δεν κάνουμε βήμα πίσω.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η μεγάλη ανησυχία που δυναμώνει μέσα στους εργαζόμενους από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον κίνδυνο γενίκευσης του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή χρειάζεται να μετατραπεί σε αγώνα και διεκδίκηση. Απαιτούμε και από τη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση εδώ και τώρα να σταματήσει κάθε στήριξη της κυβέρνησης προς το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, να επιστρέψει η φρεγάτα “Ύδρα”, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να απεμπλακεί η χώρα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Και από τη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση θα θέλαμε να δώσουμε μια απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του πρωθυπουργού που μίλησε τις προηγούμενες μέρες για τον τάχα μου δήθεν “ωχαδερφισμό” που ευθύνεται για όλα τα στραβά και τα ανάποδα στο Δημόσιο, προκειμένου να συγκαλύψει τις τραγικές και σε πολλές περιπτώσεις εγκληματικές ευθύνες του κράτους στη στελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών αλλά και τον ίδιο τον προσανατολισμό τους. Για να συγκαλύψει το γεγονός ότι ακόμα και πολλά φαινόμενα σαπίλας που έρχονται στο προσκήνιο -πολλές φορές με τραγικό τρόπο- είναι γέννημα της δικής τους πολιτικής, ενός κράτους φιλικού για τους λίγους και ταχύτατου για τις μπίζνες τους, αλλά απολύτως εχθρικού για τις ανάγκες του λαού. Επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει τη ζωή και τα δικαιώματα των πολλών.

Τραγικό παράδειγμα του προσανατολισμού αυτού του κράτους είναι η δολοφονία μιας νέας κοπέλας, της Κυριακής, έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αγ. Αναργύρων που εκλιπαρούσε για βοήθεια και η τελευταία της λέξη ήταν “χάνομαι”. Κραυγή οργής και αφύπνισης και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίξει και πάλι το αφήγημα της ατομικής ευθύνης μόνο του ενός που είχε βάρδια, να συγκαλύψει την αλήθεια, όπως επιχείρησαν και το έγκλημα στα Τέμπη. Γιατί είναι αυτό το κράτος που δεν μπορεί να προστατεύσει τη ζωή μια γυναίκας έξω από ένα Αστυνομικό Τμήμα αλλά μπορεί να θέτει ορδές δυνάμεων καταστολής απέναντι στον λαό όταν είναι να αντιμετωπίσει τους δίκαιους αγώνες τους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Είμαστε σήμερα εδώ μαζικά και μαχητικά παρά την απαράδεκτη επιλογή των συνδικαλιστικών ηγεσιών σε ΑΔΕΔΥ και ΔΟΕ – ΟΛΜΕ και άλλες Ομοσπονδίες του Δημοσίου να καταψηφίσουν την απεργία, να γυρίσουν την πλάτη στους εργαζόμενους και να επιλέξουν τον δρόμο της διάσπασης του κοινού μετώπου αγώνα και διεκδίκησης των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Είναι οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της ΝΔ η ΔΑΚΕ, του ΠΑΣΟΚ η ΔΗΣΥ και του ΣΥΡΙΖΑ που αυτή τη φορά καταψήφισαν τη σημερινή απεργία στην ΑΔΕΔΥ. Ήταν ακριβώς οι ίδιες δυνάμεις που είχαν καταψηφίσει την απεργία στις 28 του Φλεβάρη -που βούλιαζε όλη η Ελλάδα- στη ΓΣΕΕ. Διαφορετική παράσταση, με τους ίδιους όμως θλιβερούς πρωταγωνιστές.

Στην πράξη φαίνεται -από τη στάση τους μέσα στο εργατικό κίνημα- ότι αυτές οι δυνάμεις και τα κόμματά τους είναι δεσμευμένοι σε μια κοινή αντιλαϊκή στρατηγική που ματώνει τους πολλούς για τα κέρδη των λίγων και βγάζουν σπυράκια απέναντι σε κάθε αγώνα που θέτει στο προσκήνιο τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.

Οι ίδιοι εργαζόμενοι, και αυτό είναι το πιο σημαντικό και ελπιδοφόρο, τους προσπερνούν καθημερινά και αυτό γίνεται και σήμερα. Παρά την απεργοσπαστική τακτική αυτών των δυνάμεων, μέσα στους χώρους του Δημοσίου διαμορφώθηκε ένα ισχυρό απεργιακό μέτωπο. Ξεπέρασαν τις 170 οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στο Δημόσιο που πήραν απόφαση για συμμετοχή στην απεργία από όλους τους βασικούς χώρους (δήμοι, νοσοκομεία, Περιφέρειες, Πανεπιστήμια και αλλού). Ιδιαίτερα στον χώρο της Εκπαίδευσης πάνω από 80 σωματεία πανελλαδικά πήραν απόφαση συμμετοχής μέσα από πολύ μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, προκήρυξαν στάσεις εργασίας και κατεβαίνουν μαζικά σήμερα στα απεργιακά συλλαλητήρια.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και αυτό είναι το πιο ελπιδοφόρο, προσπερνούν συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλάζουν την κατάσταση στα σωματεία, ανατρέπουν αρνητικούς συσχετισμούς γιατί καταλαβαίνουν ότι τα πράγματα πρέπει να πάνε αλλιώς, ότι τα προβλήματα, οι αγωνίες και διεκδικήσεις μας δεν μπορούν να περιμένουν.

  • Δεν μπορούν να περιμένουν οι διεκδικήσεις για αυξήσεις στους μισθούς μας, για την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού, για το μισθολογικό κλιμάκιο που μας “έκλεψε” η προηγούμενη κυβέρνηση, για να απαιτήσουμε αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης των εκπαιδευτικών. Δεν μπορεί να περιμένει η ανάγκη να υπογράψουμε κι εμείς συλλογική σύμβαση που να κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας, μονίμων και αναπληρωτών που η ζωή τους έχει γίνει λάστιχο.
  • Δεν μπορεί να περιμένει ο αγώνας για να υπερασπιστούμε τον παιδαγωγικό μας ρόλο απέναντι στα αντιεκπαιδευτικά και αντιπαιδαγωγικά σχέδια και της λεγόμενης αξιολόγησης. Γιατί αυτό που πραγματικά θέλει να μετρήσει η κυβέρνηση μέσα από αυτή την εξευτελιστική διαδικασία είναι σκυφτούς δασκάλους, μαθητές διαχωρισμένους με κριτήριο την οικονομική και κοινωνική τους καταγωγή, περισσότερους γονείς-πελάτες που θα βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και όσο το δυνατόν περισσότερους χορηγούς για να απαλλάσσεται το κράτος από την ευθύνη του.
  • Δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιμένει ο αγώνας για να υπερασπιστούμε το ίδιο το δικαίωμά μας στην απεργία! Γιατί αυτό διακυβεύεται, όταν η κυβέρνηση έχει βγάλει την απεργία μας απέναντι στο αίσχος της λεγόμενης αξιολόγησης παράνομη 12 φορές με την αιτιολογία ότι δεν νοείται κρατικός υπάλληλος να εναντιώνεται σε ψηφισμένους νόμους του κράτους. Αυτός ο αυταρχικός κατήφορος της κυβέρνησης θα σπάσει μέσα από την ενότητα των εκπαιδευτικών, μέσα από την υλοποίηση των αποφάσεων των ΓΣ, μέσα από την τεράστια αλληλεγγύη που ξεδιπλώνεται αυτές τις μέρες από τους φορείς των γονιών, από εργατικά συνδικάτα, από πανεπιστημιακούς, από τη μαθητική κοινότητα. Να ξέρετε πως μας δίνετε δύναμη να συνεχίσουμε. Και σας καλούμε και από το σημερινό βήμα στη μεγάλη συναυλία που ετοιμάζουν τα σωματεία των εκπαιδευτικών την Τρίτη 23/4 το απόγευμα στα Προπύλαια με πολλούς αγαπημένους καλλιτέχνες για να αγωνιστούμε και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί για τη μόρφωση και το σχολείο που μας αξίζει.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η πραγματική ελπίδα για τους εργαζόμενους γεννιέται εδώ. Στον δρόμο της καθημερινής πάλης και του αγώνα. Αυτό οι εκπαιδευτικοί το ξέρουμε καλά. Αυτόν τον δρόμο τον έχουμε βαδίσει πολλές φορές και θα τον βαδίσουμε ξανά μέχρι να βγούμε νικητές.

Καλή δύναμη, να είστε καλά!».