ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

                                                                       (ο συνδυασμός που στηρίζει το ΠΑΜΕ)

Για το άρθρο 33 του νόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή σχετικά με τη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και τη στάση των παρατάξεων στο Δ.Σ. της ΔΟΕ

Τη Δευτέρα 26/2/2018 ψηφίστηκε στη Βουλή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (στα πλαίσια του νομοσχεδίου για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής) το άρθρο 33, που αφορά την Προσχολική Αγωγή.

Η διάταξη που ψηφίστηκε δεν υλοποιεί το βασικό αίτημα που βρίσκεται και στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών σωματείων και των γονιών για «άμεση θεσμοθέτηση Δίχρονης, Δωρεάν Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας»!

Η υλοποίηση του αιτήματος αυτού μεταφέρεται σε βάθος τριετίας και συνδέεται άμεσα με τις δυνατότητες των Δήμων να το υποστηρίξουν με υποδομές, γι΄ αυτό και θεσμοθετείται η συμμετοχή των Δημάρχων σε γνωμοδοτική επιτροπή. Είναι αποκαλυπτικό ότι στην αιτιολογική έκθεση προβλέπεται μηδενική δαπάνη για την υλοποίηση του προγράμματος!

Είναι παραπλανητικό το επιχείρημα ότι: «η ψήφιση του άρθρου 33 από μόνη της δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη γενίκευση της δίχρονης προσχολικής αγωγής σε όλη τη χώρα». Ο Υπουργός Παιδείας στις 10/8/2017, σε συνάντησή του με το Δ.Σ. της ΔΟΕ, δήλωσε ότι: «Δεν είμαστε έτοιμοι για τη δίχρονη προσχολική αγωγή λόγω ελλείψεων υποδομών». Αν μετά από 6 μήνες είχαν χτιστεί στη χώρα μας εκατοντάδες νέα Νηπιαγωγεία προφανώς θα το είχαμε αντιληφθεί!! Αντίθετα όμως:

ü  Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη δημιουργία νέων υποδομών, Νηπιαγωγείων που θα στεγάσουν όλα τα παιδιά. Εκατοντάδες Νηπιαγωγεία στεγάζονται σε απαράδεκτα και ακατάλληλα κτήρια. Ως γνωστόν, για τα προγράμματα ΕΣΠΑ τα κονδύλια για νέες σχολικές υποδομές είναι μη επιλέξιμα.

ü  Δεν προβλέπεται, ούτε για το επόμενο σχολικό έτος, κανένας μόνιμος διορισμός Νηπιαγωγών. Το καλοκαίρι η κυβέρνηση προετοιμάζει απολύσεις 2.500 συμβασιούχων Νηπιαγωγών.

ü  Η πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του Νηπιαγωγείου. Συγχώνευσαν ήδη αρκετά Νηπιαγωγεία και προετοιμάζουν νέες συγχωνεύσεις. Αύξησαν τον ελάχιστο αριθμό μαθητών για να φτιαχτεί τμήμα από 7 σε 14 νήπια/προνήπια. Με την Υπουργική απόφαση Φίλη υποβάθμισαν τον παιδαγωγικό χαρακτήρα του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου, καθιστώντας το προαιρετικό, ορθώνοντας ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια στις οικογένειες που έχουν ανάγκη από ολοήμερες δομές διευρυμένης χρονικής λειτουργίας. Για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό δε λένε κουβέντα.

Η κυβέρνηση επί της ουσίας μας λέει: «δεν έχω κτήρια», «δε δημιουργώ υποδομές», «δε χρηματοδοτώ τη δημόσια εκπαίδευση», αλλά «εφαρμόζω τη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή όπου τελικά η ίδια η ζωή λύνει το ζήτημα» (π.χ. μειωμένος αριθμός παιδιών λόγω υπογεννητικότητας), αλλά και όπου τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα ωθούν στην κατεύθυνση αυτή (π.χ. διπλασιασμός από 7 σε 14 του ελάχιστου αριθμού μαθητών για να δημιουργηθεί τμήμα νηπιαγωγείου, 30ωρο, προαιρετικότητα, δηλαδή κλείσιμο ολοήμερων).

Μεταθέτει το ζήτημα στους Δήμους και κατ’ επέκταση στους ίδιους τους εργαζόμενους, που θα κληθούν να πληρώσουν ξανά για τη λειτουργία της Δημόσιας Εκπαίδευσης μέσα από χαράτσια και ανταποδοτικά τέλη. Κεντρική Διοίκηση (Κυβέρνηση) και Τοπική Διοίκηση (Δήμοι) λεηλατούν και με αυτόν τον τρόπο από κοινού τους εργαζόμενους.

Έχουμε πια αρκετή εμπειρία για τα «τριετή σχέδια» της κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων!

Με βάση το τριετές πλάνο του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσίαζε πριν τις εκλογές του 2015 για να εξαπατά τους εργαζόμενους, από φέτος θα έπρεπε να λειτουργούσε η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, έτσι δεσμευόταν και τότε. Όμως τώρα, τρία χρόνια μετά, έχουμε μπροστά μας ένα ακόμα «τριετές».

Ακόμα και ο νόμος 3518/2006, που ψηφίστηκε μετά από τη δίμηνη απεργία του Κλάδου και επέβαλε την υποχρεωτική φοίτηση στο νηπιαγωγείο (χωρίς αμφισβητήσεις, εξαιρέσεις και ασάφειες) σε όλη τη χώρα (και όχι κατά περιοχές) για όλα τα παιδιά που κατοικούν στην Ελλάδα, ένα εξάμηνο μετά την ψήφισή του άλλαξε, από την ίδια κυβέρνηση που το ψήφισε, τη Ν.Δ., δίνοντας τη δυνατότητα να λειτουργούν τμήματα νηπιαγωγείων σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς …γιατί και τότε δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις. Ταυτόχρονα διπλασίασε τον αριθμό των νηπίων που γράφτηκαν σε ιδιωτικά Νηπιαγωγεία.

Ας μην ξεχνάμε ακόμα ότι, με βάση τις δεσμεύσεις για τριετή πλάνο διορισμών, κανονικά σήμερα θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί οι 20.000 χιλιάδες μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, γιατί και αυτό ήταν προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα όμως μόνο απολύσεις συμβασιούχων γίνονται!!

Με βάση τις εξελίξεις πιστεύουμε ότι τώρα πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας, να μην επικρατήσει κανένας εφησυχασμός!

Ο τρόπος υλοποίησης του προγράμματος κατά τη μεταβατική περίοδο δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά. Δημιουργούνται περιοχές και Δήμοι δύο ταχυτήτων, εκεί που θα υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και εκεί που δε θα υλοποιείται. Διαμορφώνεται μια ακόμα εκπαιδευτική διαφοροποίηση η οποία είναι αμφίβολο αν θα λυθεί μέσα στην τριετία.

Αναρωτιόμαστε σε σχέση με την εμπλοκή των Δημάρχων στις διαδικασίες γνωμοδότησης: Μήπως εξαιτίας των τεράστιων και υπαρκτών προβλημάτων στους Δήμους (π.χ. πενιχρή κρατική επιχορήγηση), η κυβέρνηση δημιουργεί το κατάλληλο άλλοθι, ώστε να μπορεί να ισχυρίζεται ότι «εμείς νομοθετούμε αλλά οι Δήμοι δεν υλοποιούν»; Ή μήπως με το βλέμμα στις δημοτικές εκλογές του 2019 στήνει - στις πλάτες των παιδιών μας - ακόμα ένα πλαστό δίπολο;

Αλλά και για τους Δήμους που θα υλοποιείται το πρόγραμμα (205 από τους 345 ισχυρίζεται η κυβέρνηση πως θα είναι) και πάλι δε δημιουργούνται ανισότητες, όταν ο κάθε γονιός επωμίζεται τελικά ατομικά την ευθύνη για το πού θα στείλει το παιδί του;

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τις δηλώσεις του ίδιου του Υπουργού Παιδείας στην επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων στη Βουλή που ρίχνει τελικά το μπαλάκι στους γονείς: «Αρχίζουμε να υλοποιούμε τις προϋποθέσεις γι’ αυτό και όταν – σε μια τριετία – ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία σε όλη τη χώρα, τότε θα είναι υποχρεωτική για όλους η 14χρονη εκπαίδευση. Μέχρι τότε ο γονιός θα επιλέγει δομή»!

Υλοποιείται από την πίσω πόρτα, στο όνομα της μεταβατικότητας, η παροχή εκπαίδευσης με κουπόνια και voucher, η αποκέντρωση της εκπαίδευσης και το πέρασμα τμήματος της εκπαίδευσης στην Τοπική Διοίκηση. Ταυτόχρονα ανοίγει ο δρόμος για την ενίσχυση των επιχειρήσεων της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που διαβλέπουν νέα πεδία κερδοφορίας. Γι΄ αυτό το λόγο άλλωστε η ΚΕΔΕ και ο Σύνδεσμος των Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Παιδικών σταθμών, από κοινού με την ΠΟΕ – ΟΤΑ και τον ΠΑΣΥΒΝ, που σήκωναν κουρνιαχτό ενάντια στην Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, μετά την ψήφιση του νόμου και ιδιαίτερα της τροπολογίας για τους Δημάρχους κήρυξαν σιγή ασυρμάτου!! Είναι σίγουρο ότι αυτές οι εξελίξεις θα ανοίξουν την όρεξη των επιχειρηματικών συμφερόντων, αλλά και δυνάμεων που ηγούνται στην Τοπική Διοίκηση για πέρασμα και άλλων αρμοδιοτήτων στην ευθύνη τους.

Η τοποθέτηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ, ΔΗ.ΣΥ., ΣΥΡΙΖΑ (ΕΡΑ–ΑΕΕΚΕ)), με πανηγυρικό τρόπο, υπερ των διατάξεων δημιουργεί το κατάλληλο άλλοθι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, την αβαντάρει!!

Οι ίδιες δυνάμεις, στην Ομοσπονδία της ΠΟΕ – ΟΤΑ, στην ΚΕΔΕ, αλλά και τα κόμματα τους, τάσσονται κατά της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Υπερασπίζονται την επιχειρηματική λειτουργία της εκπαίδευσης, την αποκέντρωση στην Παιδεία, τα voucher. Όλοι μαζί υπερασπίζονται την Παιδεία εμπόρευμα! Με τη διγλωσσία και την πολυγλωσσία τους παίζουν το παιχνίδι της διάσπασης και του συντεχνιασμού μέσα στους εργαζόμενους! Ειδικά στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αυτές οι δυνάμεις, που σήμερα πανηγυρίζουν και λιβανίζουν την κυβέρνηση, καλλιεργώντας αυταπάτες στους συναδέλφους, γίνονται συνυπεύθυνοι για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα Νηπιαγωγεία.

Οι συνάδελφοι Νηπιαγωγοί έχουν κρίση και πείρα για τη στάση αυτών των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Κανείς δεν ξεχνά ότι λίγους πριν – μπροστά στο συνέδριο της ΔΟΕ – οι ίδιες δυνάμεις ξόρκιζαν τις εξελίξεις τις οποίες σήμερα χαιρετίζουν βλ. ανακοίνωση του Δ.Σ της ΔΟΕ στις 9/6/2017 https://goo.gl/s7wdae

Αυτό είναι όμως ο κυβερνητικός συνδικαλισμός! Στις πιο κρίσιμες στιγμές αδειάζει τους εργαζόμενους και στηρίζει την κυβέρνηση!

Ιδιαίτερα, μια σειρά συνάδελφοι που έχουν αγωνιστική πείρα και ριζοσπαστικό προσανατολισμό, χρειάζεται να προβληματιστούν σοβαρά για τη στάση των Παρεμβάσεων. Στην τοποθέτησή τους στη ΔΟΕ για τις διατάξεις που ψηφίστηκαν αναφέρουν: «Συμφωνούμε ότι όπως και το 2006, κάτω από την πίεση του κινήματος, η ψήφιση του άρθρου 33 αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη που διαμορφώνει ένα νέο πεδίο δυνατοτήτων και διεκδικήσεων σε σχέση με το αίτημα της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης… Η επίκληση, τόσο από την πλευρά του Υπουργείου όσο και από την πλευρά των λίγων πολέμιων της ρύθμισης, στην έλλειψη κτηριακών υποδομών, καταρρίπτεται ως επιχείρημα από τα γεγονότα».

Αλήθεια πού διαφέρει η θέση των Παρεμβάσεων από αυτή των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού; Μήπως για άλλη μια φορά δίνουν το «αγωνιστικό άλλοθι» για να περνούν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί, όπως έκαναν με τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης πριν την ψήφιση του 3ου Μνημονίου με το περίφημο δημοψήφισμα; Η τοποθέτηση αυτή δίνει αβαντάρισμα στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και καλλιεργεί αυταπάτες.

Η θέση της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών (συνδυασμός που στηρίξει το ΠΑΜΕ) παραμένει σταθερή.

Να παρθούν όλα τα μέτρα, να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις για την άμεση εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Νήπια – Προνήπια στο Νηπιαγωγείο.

Μαζικοί διορισμοί και μονιμοποίηση των αναπληρωτών. Δημιουργία όλων των απαραίτητων υποδομών, σύγχρονα ασφαλή και λειτουργικά Νηπιαγωγεία, που θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της Παιδείας. Η Προσχολική Αγωγή δεν είναι εμπόρευμα για να δίνεται με κουπόνια. Είναι ανάγκη και πρέπει να δίνεται δημόσια και δωρεάν σε όλους!

Παντού να δυναμώσει η πάλη για μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τμήμα τους 15, να λειτουργήσει παντού ολοήμερο με ενιαίο παιδαγωγικό πλαίσιο, να δημιουργηθούν υποδομές για σίτιση και ξεκούραση, να προσληφθεί βοηθητικό προσωπικό (π.χ. τραπεζοκόμοι…)!

Στο επίκεντρο της διεκδίκησής μας είναι οι ανάγκες των παιδιών, των εργαζόμενων γονιών, των λαϊκών οικογενειών. Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα που αφορά την ανάπτυξη, εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Κοινωνική αναγκαιότητα είναι επίσης η ύπαρξη Δημόσιων και Δωρεάν Παιδικών Σταθμών για τις ηλικίες πριν τα 4 χρόνια, ώστε κάθε παιδί να έχει θέση σε δομές προσχολικής αγωγής.

Ο αγώνα αυτός αντικειμενικά θα πρέπει να δοθεί από κοινού με τους εργαζόμενους γονείς, με τις ενώσεις τους, με όλο το εργατικό κίνημα.

Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούμε να μετρήσουμε πραγματικές νίκες, να έχουμε μικρές και μεγάλες κατακτήσεις. Το ταξικό κίνημα, τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστές που συσπειρώνται στο ΠΑΜΕ ποτέ δε μασήσαμε τα λόγια μας. Δε στρογγυλέψαμε την πραγματικότητα, δεν εξωραΐσαμε αντιλαϊκές κυβερνήσεις, γιατί δε μας συνδέει κανένα ομφάλιος λώρος μ΄ αυτές.

Από τις ίδιες τις εξελίξεις γίνεται ακόμα πιο φανερό ότι μόνο με την ενίσχυση της ταξικής γραμμής μέσα στον Κλάδο, μόνο με ισχυρό κίνημα και σύγκρουση μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα και νίκες.

Και θα έχουμε!!

Αθήνα, 4 Μάρτη 2018

Ü Αθήνα: Υπουργείο Παιδείας 13:00

Ü Θεσσαλονίκη: Άγαλμα Βενιζέλου 12:00

Ü Στην υπόλοιπη Ελλάδα: Περιφερειακές Διευθύνσεις και Διευθύνσεις Εκπαίδευσης

Ü Μυτιλήνη: Περ/κή Δ/νση Εκπ/σης Β. Αιγαίου 12:30

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!

Μονιμοποίηση των αναπληρωτών! Εξίσωση των δικαιωμάτων τους με των μονίμων!

Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά!

Το ζήτημα της κάλυψης των εκπαιδευτικών αναγκών των σχολείων με μόνιμους διορισμούς αφορά πρώτα και κύρια τη λειτουργία του σχολείου, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, το δικαίωμα των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών σε μια πραγματικά δωρεάν Παιδεία, που θα καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών της, θα τα στηρίζει και θα τα προετοιμάζει ουσιαστικά για τα επόμενα βήματα στη ζωή τους.

ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ - ΓΙΑ ΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχείς περικοπές σε εκπαιδευτικές ανάγκες στα σχολεία. Η Παιδεία, όπως και το σύνολο των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων, μπαίνουν στην «κλίνη του Προκρούστη» για να πιαστούν οι αντιλαϊκοί στόχοι και τα ματωμένα πλεονάσματα. Τα μέτρα για την Παιδεία είναι κομμάτι του γενικότερου αντιλαϊκού παζλ και μόνο ως τέτοια μπορούμε να τα αντιπαλέψουμε αποτελεσματικά.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ επιδιώκει με κάθε τρόπο να κρύψει και να εξαφανίσει τις τεράστιες ανάγκες σε εκπαιδευτικούς, βαφτίζοντας το κρέας - ψάρι. Ας θυμηθούμε τη μείωση των διδακτικών ωρών και την επί της ουσίας κατάργηση της ενισχυτικής διδασκαλίας στο Γυμνάσιο, τις δεύτερες και τρίτες αναθέσεις, την κατάργηση μαθημάτων, την υπονόμευση δομών, όπως τα εργαστήρια, το χτύπημα των ολοήμερων νηπιαγωγείων και δημοτικών, την υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, το κλείσιμο Τμημάτων Ένταξης, το κλείσιμο Νηπιαγωγείων, τις συγχωνεύσεις… και είναι μακρύς ο κατάλογος ακόμα!

Όλες αυτές οι αλλαγές πλήττουν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, ειδικά όσων προέρχονται από πιο φτωχές οικογένειες.

ü  Γιατί είναι σοβαρό μορφωτικό πρόβλημα να γίνεται μάθημα σε αίθουσες κλουβιά με μαθητές στοιβαγμένους σαν σαρδέλες, με 25 νήπια σε μια αίθουσα ή με 28 μαθητές στο Γυμνάσιο - Λύκειο. Να γιατί ζητάμε 15 μαθητές ανά τμήμα σε Νηπιαγωγείο και Α, Β Δημοτικού, 20 μαθητές ανά τμήμα στις υπόλοιπες τάξεις και ακόμα λιγότερο αριθμό σε κατευθύνσεις και εργαστήρια για να γίνεται πιο ουσιαστική δουλειά με τα παιδιά. Να γιατί χρειάζονται πιο πολλοί μόνιμοι εκπαιδευτικοί.

ü  Γιατί είναι μεγάλο μορφωτικό πρόβλημα το ολοήμερο Νηπιαγωγείο και Δημοτικό να συρρικνώνονται, να μην έχουν υποδομές και να διαμορφώνουν το πρόγραμμα με ό,τι περισσεύει από το πρωινό πρόγραμμα. Να γιατί ζητάμε ολοήμερο σχολείο, με διευρυμένη χρονική λειτουργία, δωρεάν σίτιση με πρόσληψη κατάλληλου προσωπικού και όλες τις ειδικότητες.

ü  Γιατί είναι μεγάλο μορφωτικό πρόβλημα οι μαθητές με ειδικές μαθησιακές ανάγκες να μένουν αβοήθητοι ή να αλλάζουν κάθε χρόνο εκπαιδευτικό μια και το 80% των εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή είναι συμβασιούχοι, ενώ οι μαθητές που έχουν ανάγκη από εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης να αναγκάζονται να μοιράζονται τον δάσκαλό τους με άλλα 2-3-4 ακόμα και 5 παιδιά! Είναι πρόβλημα για τις λαϊκές οικογένειες να αναζητούν στήριξη σε πανάκριβες ιδιωτικές δομές λόγω των τεράστιων ελλείψεων του Δημόσιου Σχολείου. Να γιατί ζητάμε μαζικές προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών σε γενική και ειδική αγωγή.

ü  Γιατί είναι πισωγύρισμα να υπάρχουν κενά σε ειδικότητες ή σε δασκάλους και να μην καλύπτονται από τον αντίστοιχο εκπαιδευτικό ή να συγχωνεύονται π.χ. στη Δευτεροβάθμια διαφορετικά αντικείμενα, όπως η Φυσική, η Χημεία και η Βιολογία και τελικά «όλοι να τα διδάσκουν όλα». Να γιατί ζητάμε μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, ώστε ο κάθε εκπαιδευτικός να διδάσκει το αντικείμενό του. Γιατί είναι απαίτηση οι μαθητές μας να έχουν από την έναρξη της χρονιάς καθηγητές ξένων γλωσσών στη γλώσσα που επιλέγουν, να έχουν καθηγητές οργάνων στα Μουσικά σχολεία, να δημιουργούνται τμήματα, ειδικότητες και κατευθύνσεις στα ΕΠΑΛ ανάλογα με τις επιλογές των μαθητών. Να γιατί χρειάζονται εδώ και τώρα χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί στα σχολεία.  

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ! ΘΕΛΟΥΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

Τα προβλήματα που βιώνουν οι αναπληρωτές συνάδελφοι χρόνο με το χρόνο γίνονται όλο και μεγαλύτερα. Μετακινούνται κάθε χρόνο από το ένα μέρος στο άλλο. Με 840 ευρώ μισθό, πρέπει να πληρώσουν ενοίκιο, διατροφή, έξοδα μετακίνησης κ.ά. Επιπλέον, καθυστερούν και οι πληρωμές της μισθοδοσίας.

Το καθεστώς των αδειών είναι απαράδεκτο. Η άδεια είναι όλη κι όλη 7 ημέρες. Η αναρρωτική 15 μέρες κι αυτές με την προϋπόθεση ότι θα αρρωστήσουν τουλάχιστον 10 μέρες μετά την πρόσληψη! Ακόμα, κινδυνεύουν με απόλυση, αν κριθεί αναγκαία η αντικατάστασή μας μετά το δεκαπενθήμερο. Οι άδειες μητρότητας είναι 2 μήνες πριν τον τοκετό και 2 ¼ του μήνα μετά τον τοκετό. Αντίστοιχα, η μόνιμη συνάδελφος έχει πέρα των 2 μηνών πριν τον τοκετό, 1 χρόνο άδεια μετά, με αποδοχές. Οι αναπληρώτριες δεν έχουν εξασφαλισμένο ότι θα δουλεύουν στον τόπο τους. Τι θα κάνει η αναπληρώτρια που 2 μήνες μετά τη γέννα πρέπει να μεταναστεύσει ξανά στον τόπο δουλειάς της; Θα πάρει το νεογέννητο μαζί της ή θα το αφήσει πίσω; Αυτά δεν είναι ατομική υπόθεση της κάθε συναδέλφου. Η λύση είναι η εξίσωση των αδειών με αυτές των μόνιμων συναδέλφων.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, φίλοι γονείς,

Θέλουν τον εκπαιδευτικό φοβισμένο και ανασφαλή, ώστε να περνούν τον ίδιο φόβο και την υποταγή στη νέα γενιά.

Δε θα το επιτρέψουμε! Η νέα γενιά ζητά ιδανικά, θέλει εκπαιδευτικό που δε θα προσκυνά!!

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά θα το κερδίσουμε με τον αγώνα μας! Με σύγκρουση και ρήξη απέναντι στη σύγχρονη βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν!

  • Το μόνο αίτημα που μπορεί να ενώσει όλους τους συναδέλφους, ανεξάρτητα από τη σύμβαση εργασίας και να απαντήσει αποτελεσματικά απέναντι σ΄ αυτή την άθλια πραγματικότητα είναι «η άμεση μονιμοποίηση όλων των συναδέλφων που έχουν δουλέψει τα τελευταία χρόνια (πάνω από 25.000) στην εκπαίδευση»! Να μη δεχτούμε καμία απόλυση συμβασιούχου.
  • Τέρμα η κοροϊδία με την Προσχολική Αγωγή «αλακαρτ»! Εδώ και τώρα Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα νήπια-προνήπια στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, με όλα τα αναγκαία μέτρα υποδομής, ώστε να μη μείνει κανένα παιδί απέξω.
  • Εδώ και τώρα η κυβέρνηση να νομοθετήσει άμεση εξίσωση όλων των δικαιωμάτων αναπληρωτών και μόνιμων συναδέλφων. Να πάρει άμεσα μέτρα στήριξης της καθημερινής διαβίωσης των αναπληρωτών (στέγαση, σίτιση, πάσο κ.ά.), ώστε να μην επαναληφθούν οι απαράδεκτες εικόνες, εκπαιδευτικοί να κοιμούνται στην παραλία και μέσα σε αυτοκίνητα!!
 

ΟΛΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΩΝ ΗΓΕΣΙΩΝ ΣΕ ΔΟΕ – ΟΛΜΕ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ! ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 2 ΜΑΡΤΗ!!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ, ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΕ ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ!

Αθήνα 26 – 2 - 2018

Για άλλη μια φορά έρχεται στην επιφάνεια μια κάλπικη και αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση γύρω από την Προσχολική Αγωγή, με αφορμή τη ρύθμιση του υπουργείου Παιδείας που ανοίγει το δρόμο για καθιέρωση δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στα νηπιαγωγεία.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 33 του νομοσχεδίου για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (που περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις) ορίζει ότι η φοίτηση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική για τα παιδιά από 5 έως 6 ετών, το νηπιαγωγείο είναι διετές, περιλαμβάνοντας και τα προνήπια (4 έως 5 ετών) και στους δήμους που ο διευθυντής Εκπαίδευσης δίνει τη συγκατάθεσή του, γίνεται υποχρεωτική και η φοίτηση των προνηπίων.

Η ρύθμιση αυτή προκάλεσε την αντίδραση της ΚΕΔΕ, που από κοινού με την ΠΟΕ - ΟΤΑ και τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βρεφονηπιαγωγών (ΠΑΣΥΒΝ) προχώρησαν σε κινητοποιήσεις, με αίτημα να αποσυρθεί από το νομοσχέδιο, θεωρώντας ότι θα συρρικνωθούν οι παιδικοί σταθμοί αν τα προνήπια περάσουν εξολοκλήρου στα σημερινά νηπιαγωγεία.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Παιδείας απάντησε στην ΚΕΔΕ με στατιστικά στοιχεία των γεννήσεων σε σύγκριση με τις θέσεις που διατίθενται στους παιδικούς σταθμούς, λέγοντας ότι περίπου 188.500 παιδιά 1-4 ετών μένουν εκτός παιδικών σταθμών, οπότε δεν τίθεται θέμα συρρίκνωσής τους. Υπενθύμισε δηλαδή στους δήμους ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν μια μεγάλη «δεξαμενή» για να αντλήσουν πελατεία, μιας και η φοίτηση στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς γίνεται με τροφεία (ή με voucher), ενώ σημαντικό μερίδιο διεκδικούν και οι ιδιώτες.

***

Η κυβέρνηση και το υπουργείο, πέρα από τη συγκεκριμένη εξαγγελία, δεν ανακοίνωσαν κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης τόσο των νηπιαγωγείων, για να ανταπεξέλθουν με επάρκεια στο νέο τους ρόλο, όσο και των δημοτικών παιδικών σταθμών. Αντίθετα, ετοιμάζονται να φέρουν «α λα καρτ» την επέκταση της υποχρεωτικότητας, χωρίς να εξασφαλίζουν τους απαραίτητους όρους.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι η υλοποίηση της εξαγγελίας, ενώ εμφανίζεται πως καλύπτει κάποιες ανάγκες, δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις, αφού: Δεν θα συνοδεύεται από αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, από τη διεύρυνση των δομών, από δημόσιες επενδύσεις για σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις, από τη διευρυμένη λειτουργία των δομών που θα στηρίζει, κατά προτεραιότητα με υποστηρικτικές δομές σίτισης και ξεκούρασης, τις ανάγκες του παιδιού, των εργαζόμενων γονέων. Και βέβαια δεν θα γίνουν μαζικές προσλήψεις παιδαγωγών και του αναγκαίου βοηθητικού προσωπικού.

Και επειδή ήδη κυβερνητικά στελέχη κάνουν λόγο για «ανακούφιση» των εργαζόμενων γονιών από την υλοποίηση αυτού του μέτρου, οι γονείς θα πρέπει να απαντήσουν ότι η φοίτηση των παιδιών τους σε δομές Προσχολικής Αγωγής δεν είναι απλά μια «διευκόλυνση» στους ίδιους για να βρουν εργασία ή να συνεχίσουν αυτήν που μπορεί να έχουν. Είναι βασική ανάγκη και δικαίωμα του παιδιού, προκειμένου να κοινωνικοποιηθεί, να αναπτυχθεί ολόπλευρα. Ως τέτοιο δικαίωμα και ανάγκη χρειάζεται να προσφέρεται, με ευθύνη αποκλειστικά του κράτους, σε σύγχρονες και ασφαλείς δομές, με ολοκληρωμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα και για όλα τα παιδιά.

***

Ολα αυτά τα ουσιαστικά ζητήματα παρακάμπτονται από την ΚΕΔΕ και τους άλλους φορείς, οι οποίοι με συντεχνιακές λογικές καταφέρονται κατά της υποχρεωτικότητας, για να μη χάσουν οι δήμοι πελατεία. Ευθύνη γι' αυτό έχουν και οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα σωματεία των εργαζομένων, που «πατούν» πάνω στην ανασφάλεια και στην αγωνία για το αν θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά (στην πλειοψηφία τους είναι συμβασιούχοι, με ανανεούμενες συμβάσεις) και εξάπτουν το συντεχνιασμό, βάζοντας απέναντι και μεγάλη μερίδα των γονέων, που ούτως ή άλλως πληρώνουν πανάκριβα την Προσχολική Αγωγή των παιδιών τους.

Η λογική που προβάλλουν, να μπορεί ο γονιός να επιλέγει τη δομή που θέλει για τα παιδιά του, «κλείνει το μάτι» στις ιδιωτικές δομές αλλά και στις ιδιωτικοποιημένες δομές των δήμων και δεν εξασφαλίζει το δικαίωμα των παιδιών στη δωρεάν Προσχολική Αγωγή.

Εκεί οδηγεί και το αντιδραστικό αίτημα της ΚΕΔΕ να περάσουν ακόμα και τα νηπιαγωγεία στους δήμους, σμπαραλιάζοντας έτσι το ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα που πρέπει να έχει η Προσχολική Αγωγή και αφήνοντάς το στις δυνατότητες που έχει ο κάθε δήμος, πριονίζοντας τον δωρεάν χαρακτήρα της Προσχολικής Αγωγής, ανοίγοντας το δρόμο της ανταποδοτικότητας. Υπάρχει εξάλλου ανάγλυφη η εμπειρία από το πέρασμα παλιότερα του δικτύου των κρατικών παιδικών σταθμών στους δήμους, που ακολούθησαν ακριβώς αυτήν την πορεία.

***

Απ' αυτήν τη σκοπιά, αποκτά ξεχωριστή σημασία η παρέμβαση των πέντε κομμουνιστών δημάρχων, που με κοινή τους δήλωση ανέδειξαν τις ουσιαστικές ανάγκες που υπάρχουν στις δομές των δήμων, την ανάγκη μονιμοποίησης των εκατοντάδων συμβασιούχων παιδαγωγών και άλλων εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς, που η παρουσία τους είναι κάθε χρόνο «στον αέρα» και η λειτουργία των παιδικών σταθμών σε μόνιμη αμφισβήτηση.

Κατέδειξαν επίσης ότι δεν μπορεί η χρηματοδότηση των παιδικών σταθμών να συναρτάται από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, που ουσιαστικά αγκαλιάζει τους επιχειρηματίες στο χώρο της φροντίδας του παιδιού, που δεν εξασφαλίζει ούτε τα δικαιώματα των εργαζομένων ούτε των γονιών και των παιδιών τους, αφού με το ΕΣΠΑ κάθε χρόνο το παιδί ψάχνει τη θέση του στους σταθμούς και ο παιδαγωγός ψάχνει τη δουλειά του. Και μπορεί να φαίνεται ότι τα voucher του προγράμματος ανακουφίζουν τις λαϊκές οικογένειες, όμως τα τροφεία καλά κρατούν και η θέση του κάθε παιδιού στην Προσχολική Αγωγή παίζεται κάθε χρόνο στη ρουλέτα...

Οι θέσεις αυτές των πέντε κομμουνιστών δημάρχων, η επί της ουσίας στήριξη στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή δουλειά και των εργαζόμενων γονέων για δωρεάν Προσχολική Αγωγή και φροντίδα, δίνουν το στίγμα της διεκδίκησης που πρέπει να έρθει στο προσκήνιο, με μέτωπο τόσο στην πολιτική της κυβέρνησης όσο και στον αποπροσανατολισμό που επιχειρούν η ΚΕΔΕ και η συνδικαλιστική πλειοψηφία των εργαζομένων στους δήμους.

 

Γ. Σ.

                                                                                     Αναδημοσίευση ( rizospastis 22-2-2018)

                  Για το «ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων» και την κυβερνητική προπαγάνδα.

   Την προηγούμενη βδομάδα δόθηκε στη δημοσιότητα εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών, η οποία προωθεί την «άρση αναστολής της μισθολογικής εξέλιξης της παρ. 2 του άρθρου 26 του ν. 4354/2015». Πρόκειται για το ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων (ΜΚ), που αφορούν τη μισθολογική αποτίμηση των χρόνων υπηρεσίας κάθε δημοσίου υπαλλήλου. Είναι το αντίστοιχο των «τριετιών» για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

   Ενα μισθολογικό κλιμάκιο ισοδυναμεί περίπου με 22 - 25 ευρώ καθαρά κάθε μήνα, ποσό το οποίο ενσωματώνεται στο βασικό μισθό. Στους εργαζόμενους της κατηγορίας Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ) και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) χορηγείται ένα ΜΚ κάθε 3 χρόνια, ενώ στους υπαλλήλους των κατηγοριών Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) και Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) χορηγείται ένα ΜΚ κάθε 2 χρόνια.

   Η κυβέρνηση έσπευσε να στήσει ολόκληρο επικοινωνιακό παιχνίδι γύρω από αυτήν την εξέλιξη, κάνοντας λόγο για «αποκατάσταση των αδικιών του παρελθόντος», «υλοποίηση των δεσμεύσεών της απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους» και άλλα τέτοια. Παράλληλα, μερίδες τόσο του φιλοκυβερνητικού όσο και του αντικυβερνητικού

αστικού Τύπου, η κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους, μιλούσαν για «αυξήσεις μισθών σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους».

                                 Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική.

Οι επιπτώσεις της κρίσης στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

   Τα ΜΚ των δημοσίων υπαλλήλων πάγωσαν στις 1/7/2011, με το νόμο 4024/2011 (Μητσοτάκη), ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με το νόμο 4354/2015, διατήρησε αυτό το απαράδεκτο καθεστώς και για τη διετία 2016 - 2017, παρακρατώντας αυθαίρετα ένα μέρος από το μισθό των δημοσίων υπαλλήλων (περίπου 300 ευρώ το χρόνο).

Οι δημόσιοι υπάλληλοι από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης έχουν χάσει περίπου 6 μισθούς:

Δύο μισθούς από την περικοπή 13ου και 14ου μισθού, 1 μισθό από το πάγωμα της μισθολογικής ωρίμανσης από 1/7/2011, 1 μισθό από την περικοπή όλων των επιδομάτων (πλην οικογενειακού, θέσης και ειδικών συνθηκών), πάνω από 1 μισθό από τη μείωση του αφορολόγητου και 1 μισθό από τα νέα χαράτσια (1% υπέρ ΤΠΔΥ, 2% υπέρ Ταμείου Αλληλεγγύης, 1% έκτακτη εισφορά για όσους έχουν εισόδημα έως 20.000 ευρώ ή 2% για πάνω από 20.000 ευρώ). Ολα αυτά μάλιστα χωρίς να υπολογιστούν η αύξηση του ΦΠΑ, ο ΕΝΦΙΑ, συνολικά η φοροληστεία, η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης.

                           Τι πραγματικά συμβαίνει με το ξεπάγωμα τωνμισθολογικών κλιμακίων.

   Καταρχάς, η κυβέρνηση δεν κάνει καμία χάρη σε κανέναν δημόσιο υπάλληλο. Απλά εφαρμόζει έναν δικό της ψηφισμένο νόμο, αφού το ξεπάγωμα των ΜΚ απορρέει από τις ίδιες τις διατάξεις του άρθρου 26 του μισθολογίου -

φτωχολογίου για το Δημόσιο (ν. 4354/2015), όπου ρητά ορίζεται στις 31/12/2017 η τελευταία μέρα αναστολής της μισθολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων.

Με τις διατάξεις του ίδιου άρθρου ξεκαθαρίζεται επίσης ότι δεν προσμετράται ο εργασιακός χρόνος της διετίας 2016 - 2017 στη μισθολογική ωρίμανση. Αυτό το χρονικό διάστημα (όπως και το προηγούμενο από 1/7/2011, οπότε και πάγωσαν τα ΜΚ) πάει χαμένο για τους δημοσίους υπαλλήλους. Ετσι, με το ξεπάγωμα από 1/1/2018 κάθε υπάλληλος ουσιαστικά ξαναρχίζει από το μηδέν. Του αναγνωρίζεται μόνο ο όποιος πλεονάζων χρόνος προέκυπτε από την κατάταξή του σε κλιμάκιο από τις 31/12/2015, μέρα εφαρμογής του μισθολογίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (ν. 4354/2015).

   Αν, για παράδειγμα, στις 31/12/2015 ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ είχε καταταγεί στο ΜΚ 4 και «περίσσευαν» 3 μήνες (πλεονάζων χρόνος), αυτό σημαίνει ότι θα συμπληρώσει την απαιτούμενη τριετία και θα πάρει το επόμενο ΜΚ (5) την 1/10/2020. Σίγουρα δεν θα το πάρει την 1/1/2018, όπως αφήνεται να εννοηθεί...

Η αλήθεια είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων δεν θα δει καμία αύξηση στους μισθούς από 1/1/2018, ενώ αρκετοί έχουν ήδη υποστεί και μειώσεις.

Μόνο δύο μικρές κατηγορίες υπαλλήλων θα δουν μια ορισμένη αύξηση αποδοχών από την ενεργοποίηση της μισθολογικής εξέλιξης:

   α) Οσοι δημόσιοι υπάλληλοι απέκτησαν τίτλο σπουδών (βασικά μεταπτυχιακό ή διδακτορικό) μέσα στη διετία 2016 - 2017, υπό την ταυτόχρονη προϋπόθεση ότι δεν λαμβάνουν «προσωπική διαφορά», και

   β) όσοι (νεοδιόριστοι κυρίως) έκαναν αίτηση αναγνώρισης προϋπηρεσίας στο Δημόσιο μέσα στη διετία 2016 - 2017, όταν τα κλιμάκια ήταν παγωμένα.

   Για παράδειγμα, υπάλληλος στον οποίο αναγνωρίζεται μεταπτυχιακός τίτλος (και δεν λαμβάνει «προσωπική διαφορά») ανεβαίνει, από την 1/1/2018, 2 ΜΚ και παίρνει καθαρά «στο χέρι» περίπου 50 ευρώ. Πρόκειται βέβαια για αναγνώριση ενός αυτονόητου δικαιώματος, το οποίο είχαν αυθαίρετα στερήσει από τον υπάλληλο, και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρείται «παροχή». Οι προαναφερθείσες κατηγορίες, ωστόσο, αποτελούν ένα πολύ μικρό, αμελητέο κομμάτι στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων. Αφενός διότι οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο, οπότε οι νέοι υπάλληλοι είναι ελάχιστοι (περίπτωση β'), αφετέρου διότι οι ονομαστικές μειώσεις στους μισθούς από το 2011 ήταν τόσο μεγάλες, που η πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων διατηρεί κάποιο ποσό ως «προσωπική διαφορά» (περίπτωση α').

                          Μειώσεις για τους υπαλλήλους που λαμβάνουν «προσωπική διαφορά»

    Η «προσωπική διαφορά» είναι μηχανισμός με τον οποίο μπήκε πλαφόν 25% στις μειώσεις των μισθών στο Δημόσιο:

   Αν π.χ. ο μισθός ενός δημοσίου υπαλλήλου μειώθηκε κατά 32%, αυτή η υπερβάλλουσα μείωση ύψους 7% πάνω από το 25% επιστρέφεται στον υπάλληλο ως «προσωπική διαφορά».

   Στην περίπτωση υπαλλήλων που λαμβάνουν «προσωπική διαφορά», το ξεπάγωμα των ΜΚ οδηγεί σε μειώσεις, καθώς η χορήγηση του ΜΚ γίνεται σε βάρος της «προσωπικής διαφοράς» (δηλαδή ανεβαίνει ο βασικός μισθός και μειώνεται ισόποσα η «προσωπική διαφορά»), ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται και οι κρατήσεις. Δηλαδή οι μεικτές αποδοχές μένουν ίδιες αλλά οι καθαρές μειώνονται!

Να ένα «ακραίο», αλλά πραγματικό παράδειγμα: Υπάλληλος κατηγορίας ΠΕ στο υπουργείο Οικονομικών, στις 31/12/2017 ήταν στο ΜΚ 4 και λάμβανε 1.269 ευρώ μεικτά ως μισθό και 486 ευρώ μεικτά ως «προσωπική διαφορά». Σύνολο μεικτών αποδοχών 1.755 ευρώ, από το οποίο μετά την αφαίρεση κρατήσεων προέκυπταν 1.250 ευρώ καθαρά. Μετά το ξεπάγωμα των ΜΚ από 1/1/2018 αναγνωρίζεται στον υπάλληλο το διδακτορικό δίπλωμα που απέκτησε το 2016 και κατατάσσεται στο ΜΚ 8 (1.505 ευρώ μεικτά). Ταυτόχρονα, μειώνεται η «προσωπική διαφορά» από τα 486 ευρώ στα 250 ευρώ. Οι μεικτές αποδοχές του παραμένουν ίδιες (1.755 ευρώ), όμως η εκκαθάριση τού αφήνει καθαρά «στο χέρι» 1.205 ευρώ. Δηλαδή, μείωση 45 ευρώ το μήνα ή 540 ευρώ το χρόνο!

Για τέτοιες αυξήσεις μιλάμε... Πάνω σε αυτήν την κατάσταση, με αυξήσεις για λίγους και μισθολογική στασιμότητα ή μειώσεις για τη μεγάλη πλειοψηφία, η κυβέρνηση έχει το θράσος να πουλάει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και να μιλάει για αυξήσεις. Πραγματικά, ποιος έχασε την τσίπα για να τη βρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ;

 

 

                                Να δυναμώσει ο αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο άνοιξαν έγκαιρα το ζήτημα των αυξήσεων για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Με πρωτοβουλία Ομοσπονδιών και Σωματείων που συσπειρώνονται και συμπορεύονται με το ΠΑΜΕ, πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση στο υπουργείο Οικονομικών με αίτημα αιχμής το ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων, σε συνδυασμό με την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την προσμέτρηση της διετίας 2016 – 2017 στη μισθολογική ωρίμανση, τη χορήγηση ΜΚ κάθε δύο χρόνια και για τις κατηγορίες ΥΕ - ΔΕ, κανέναν συμψηφισμό της «προσωπικής διαφοράς» με τα ΜΚ, την πλήρη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας εκτός Δημοσίου, την αυτόματη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας και στους συμβασιούχους συναδέλφους κ.ά.

   Ο αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων βρίσκεται στο επίκεντρο και είναι σε εξέλιξη. Κόντρα στον βρώμικο και υπονομευτικό ρόλο των ηγεσιών ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, ο αγώνας αυτός θα δυναμώσει και είναι βέβαιο ότι θα φέρει καρπούς. Θα φροντίσουμε εμείς γι' αυτό.

Αντώνης ΠΑΤΙΔΗΣ

Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ

Παρέμβαση για τις δημοτικές δομές φροντίδας των παιδιών

Κοινή επιστολή με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει για το θέμα της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής

Σε κοινή δήλωση προχώρησαν οι πέντε κομμουνιστές δήμαρχοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για το θέμα των δημοτικών δομών φροντίδας και αγωγής παιδιών. Οι δήμαρχοι Πατρέων Κώστας Πελετίδης, Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος,Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος και Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος επισημαίνουν:

«Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, οι ισχνές δομές για τη φροντίδα και την αγωγή του παιδιού στους δήμους βρίσκονται σε ένα νέο κύκλο αναστάτωσης.

Κυβέρνηση, ΚΕΔΕ, ΠΟΕ - ΟΤΑ έχουν μετατρέψει με την τακτική τους αυτές τις δομές σε πεδίο αποπροσανατολισμού. Αφού σήμερα όπως και τα προηγούμενα χρόνια με την πολιτική τους δεν αντιμετωπίζουν τις ανάγκες του παιδιού και των νέων γονιών, που στις μέρες μας ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ακόμα και εξαθλίωσης. Ταυτόχρονα, με τις ενέργειές τους δεν στηρίζουν την ουσιαστική διεύρυνση αυτών των δομών ως ώριμη ανάγκη του καιρού μας.

Read more: ΠΑΜΕ : ΠΕΝΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΙ : Κοινή...

Page 5 of 28

Σχετικοί ιστότοποι

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου

 

Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευσης Βορείου Αιγαίου

Go to top